Cassan Abbey, Pryorat augustianów i zamek w Roujan, Francja

Opactwo Cassan w Roujan łączy romański kościół przeorski z XII wieku, jedyną pozostałość średniowiecznego klasztoru, z XVIII-wiecznym pałacem konwentualnym odbudowanym za przeora Pas de Beaulieu. Długi kamienny budynek o jasnobeżowej elewacji ma trzy kondygnacje, niski dach z dachówek i trzy lekko wysunięte przęsła; środkowe wznosi się ponad linię dachu w zdobny szczyt z kamiennymi sterczynami. Wysokie okna z ciemnymi kratami wypełniają górne piętra, a szerokie kamienne schody z centralnym łukowym wejściem prowadzą w górę z niższego tarasu.

Opactwo zostało założone w 1080 roku przez rodzinę Alquier z Béziers na ich darowiznych ziemiach. W 13. wieku papież Innocenty III przyznał mu niezależność od lokalnych biskupów.

Przeorat przechowywał jeden z czterech znanych na Zachodzie Całunów Chrystusa, a także relikwie Grobu Świętego, Korony Cierniowej i świętej Marty. Relikwie te przyciągały darowizny z całego regionu, a kościół służył jako nekropolia szlachty Béziers. Nazwa Cassan pochodzi od określenia „zamek”, przyjętego po 1791 roku.

Budynek i jego otoczenie są udostępnione do zwiedzania i goszczą wydarzenia kulturalne, takie jak wystawy sztuki: w lipcu 2011 roku pokazano tu wystawę fotografii Strange Surfaces: Metal Amandy Bouchenoire. Kościół, zachodnie skrzydło zwane Le Château oraz skrzydło południowe aż do gołębnika objęto ochroną w 1953 roku, a elewacje, dachy, kute elementy, dziedziniec dawnego wirydarza, wielkie schody, dawny refektarz i tarasy w 1998 roku.

W swoim szczytowym okresie opactwo kontrolowało ziemie w około 75 wsiach, pokazując, ile władzy miało w średniowiecznym regionie. To rozległe terytorium uczyniło go jedną z najpotężniejszych instytucji religijnych tamtych czasów.