Vieux pont de Limay, Średniowieczny most w Limay, Francja

Vieux pont de Limay niesie kamienny pomost na szarym i beżowym murze przez ramię Sekwany zwane Limay, od Limay do Île aux Dames. Zachowały się cztery półkoliste łuki, najbliższy szerszy od pozostałych, z pełnym parapetem. Dwa wolnostojące filary z izbicami i resztkami parapetu stoją w wodzie tam, gdzie w 1940 roku wysadzono środkowe łuki; łuk ostry z XII wieku jest najstarszym śladem.

Dokument z 1050 roku to najstarsze świadectwo mostu między Mantes i Limay. Prawie całkowicie zniszczony w 1162 roku, został odbudowany w 1172; ostrołukowy łuk z XII wieku jest ostatnim śladem tamtego okresu. Spośród jedenastu przęseł dwa środkowe wysadzili w 1940 roku francuscy saperzy i nie zostały odbudowane.

Camille Corot malował most kilkakrotnie w XIX wieku; jego Pont de Mantes (1868) znajduje się w Luwrze. Około 1900 roku malował go także Maurice de Vlaminck. Most pojawia się w przedostatniej scenie filmu Jules i Jim François Truffauta.

Most jest łatwo dostępny pieszo z obu brzegów Sekwany, a tablice informacyjne wzdłuż nabrzeża pomagają w orientacji. Spacer po promenadach po obu stronach pozwala dobrze przyjrzeć się budowli z różnych kątów.

W średniowieczu na moście budowano młyny, dzięki czemu ta sama budowla służyła zarówno jako przeprawa, jak i miejsce produkcji. Ten rodzaj podwójnego użytkowania był powszechny w średniowiecznej Europie i pokazuje, jak ściśle handel był powiązany z przeprawami rzecznymi.