Abbaye Saint-Genest de Nevers, Średniowieczne opactwo w Nevers, Francja.

Abbaye Saint-Genest de Nevers to dawny klasztor benedyktynek, do którego wchodzi się przez kratę przy rue Saint-Genest i sklepiony pasaż łączący dziedziniec z ogrodami. Zachowane zachodnie skrzydło budynków klasztornych pochodzi z XV wieku, a z kościoła opackiego pozostały jedynie fragmenty nawy z XII i XIII wieku. Sala Ludwika XIII, dawna sala kapitulna, należy do elementów wpisanych do rejestru zabytków 18 sierpnia 1944 roku.

Założone około 624–630 przez Teodulfa Babolena, opata Saint-Martin-des-Fossés, w domniemanym miejscu męczeństwa świętego Reweriana, opactwo działało według reguły świętego Kolumbana. Zniszczone przez żołnierzy Karola Młota, zostało odnowione w 849 przez biskupa Hérimana według reguły benedyktyńskiej. Dyplom Karola Łysego z 18 grudnia 888 potwierdził jego dobra, a w 1194 Piotr II de Courtenay włączył je w obręb murów miejskich.

Kościół opacki przechowywał kwadratowy kamień z inskrypcją wskazującą miejsce, gdzie w 272 roku ścięto świętego Reweriana, z obietnicą, że Nevers nie zginie, dopóki będą tam spoczywać jego relikwie. Relikwie przechowywano w srebrnym relikwiarzu. Kościół parafialny Saint-Genest znajdował się w obrębie klasztoru, dlatego ulica i opactwo noszą tę samą nazwę.

Byłą salę kapitularną zajmuje dziś Muzeum Miejskie Frédéric-Blandin z przedmiotami z historii regionalnej, które pomagają zrozumieć znaczenie tego miejsca. Można zwiedzać pomieszczenia we własnym tempie, obserwując architekturę i wystawione dzieła sztuki.

W 1719 roku w ogrodach opactwa znaleziono kamień z reliefem: postać wysoka na około sześć stóp, owinięta płaszczem, z rękami skrzyżowanymi na brzuchu, głową opartą na poduszce, z dwoma małymi aniołami okadzającymi ją i mieczem u stóp. Przechowywano go w opactwie przez siedemdziesiąt lat.