Abbaye Notre-Dame du Vœu, Ruiny opactwa w Cherbourg-en-Cotentin, Francja

Abbaye Notre-Dame du Vœu to zrujnowany klasztor augustianów przy rue de l'Abbaye, na zachód od Cherbourg-en-Cotentin. Zachowany mur z szarych i bladozielonych bloków kamiennych ma prostokątne otwory okienne bez szyb, środkowy trójkątny fronton nad drzwiami i wysoki, wąski fragment kamienny wznoszący się nad prawą częścią. Przed nim stoją niski mur tarasowy, przycięte krzewy i okrągła kamienna misa.

Opactwo ufundowała w 1145 roku cesarzowa Matylda, wnuczka Wilhelma Zdobywcy; konsekrowano je w 1181 roku. Podczas wojny stuletniej i wojen religijnych było wielokrotnie plądrowane i palone. Dekret królewski zniósł je w 1774 roku, ponieważ mieszkało w nim mniej niż piętnastu zakonników. W 1913 roku zostało częściowo, a w 2002 roku w pełni wpisane do rejestru zabytków.

Nazwa Chantereyne, nadana bagnistemu terenowi nad strumieniami Bucaille i Chantereyne, pochodzi prawdopodobnie od łacińskiego cantu ranarum, „miejsce, gdzie śpiewają żaby”. Opactwo nosiło nazwę „du Vœu” dopiero od XVII wieku. Matylda osadziła tu w 1160 roku kanoników z Saint-Victor w Paryżu i uzyskała dla opata prawo noszenia mitry, pastorału i pierścienia.

Ruiny stoją przy Rue de l'Abbaye, przy zachodnim wyjeździe z Cherbourga przed La Saline, na terenie gminy delegowanej Cherbourg-Octeville. Miejsce jest w renowacji od 1964 roku i od 2002 roku w całości wpisane do rejestru zabytków. Przed długim murem ruin biegnie niski mur tarasowy, przycięte krzewy i okrągła kamienna misa.

Opowieść o burzy i ślubowaniu pochodzi z Neustria pia Arthura du Moustiera (1663), pięć wieków po wydarzeniach, i nie ma jej w żadnej współczesnej kronice. Robert Lerouvillois wiąże fundację raczej ze ślubowaniem Wilhelma Zdobywcy, który zachorował w Cherbourgu i w 1063 r. ufundował kolegiatę zamkową. Nazwa Chantereyne pochodziłaby od cantu ranarum, żab ze strumieni Bucaille i Chantereyne.