Pointe de Corsen, Zachodni przylądek w Plouarzel, Francja

Pointe de Corsen to 30-metrowy klif granitowy w gminie Plouarzel w Finistère, najdalej na zachód wysunięty punkt kontynentalnej Francji. Popękana ściana odsłania duże płyty gnejsu z Kerhormou zamknięte w granicie, widoczne przy samym przylądku. U podnóża leży mała piaszczysta zatoczka otoczona płaskimi płytami skalnymi, a głazy rozrzucone są po nisko porośniętym zboczu.

CROSS Corsen otwarto w październiku 1982 na wniosek ministerstwa morza, po wejściu na mieliznę Amoco Cadiz w marcu 1978, ponieważ w pobliżu Ouessant nie było takiego centrum. Przylądek wyznacza teoretyczną granicę między kanałem La Manche a Atlantykiem, a obok latarni Corsen stoją ruiny dawnego składu służby latarni i boi.

Nazwa pochodzi z bretońskiego Beg Korzenn, „przylądek wąskiego kanału”, od kanału Chenal du Four. Mieszkańcy mówią Beg ar Chach, „przylądek psów”, a w Le Conquet Beg Paol, przylądek świętego Pawła. CROSS Corsen przy drodze na przylądek otwiera się dla zwiedzających podczas Europejskich Dni Dziedzictwa oraz dla grup, np. szkół i stowarzyszeń morskich.

CROSS Corsen znajduje się przy drodze na przylądek, a latarnia phare de Corsen z ruinami zabudowań jest tuż obok; latarnia phare de Trézien stoi 1,5 km w głąb lądu. CROSS otwiera się dla publiczności podczas Europejskich Dni Dziedzictwa oraz na życzenie dla szkół i stowarzyszeń morskich.

CROSS Corsen otwarto w październiku 1982 r. na wniosek ministerstwa morza, po wejściu na mieliznę Amoco Cadiz w marcu 1978 r., ponieważ w okolicach Ouessant nie było wtedy żadnego CROSS. Koordynuje on nadzór nad szlakiem żeglugowym Ouessant i ratownictwo morskie między Mont Saint-Michel a przylądkiem Penmarch. Jest udostępniany publiczności podczas Europejskich Dni Dziedzictwa oraz grupom na zamówienie.