Château de la Seilleraye, Zabytek historyczny z XVII wieku w Carquefou, Francja

Château de la Seilleraye to rezydencja z XVII wieku z symetrycznymi skrzydłami, klasycznymi proporcjami i centralnym kamiennym pawilonu. Struktura wykazuje zbilansowaną architekturę z formalnym układem, który odzwierciedla zasady projektowania tamtej epoki.

Obecny zamek zbudowano w 1671 roku dla Guillaume'a d'Harouys, skarbnika Stanów Bretanii, według planów paryskiego architekta Delahaye. Madame de Sévigné zatrzymała się tam 24 września 1675 roku i w liście do córki opisała trudności związane z jego budową. Markiz de Becdelièvre ukończył budowlę po 1730 roku, a w 1828 roku przeszedł on przez małżeństwo do rodziny de Courtarvel.

Zamek należał do senioratu La Seilleraye, który w XVI i XVII wieku dzierżyła rodzina Harouys, dająca Nantes kilku merów, a następnie przeszedł przez małżeństwo do rodziny Becdelièvre. Madame de Sévigné, spokrewniona z rodziną, zatrzymała się tu 24 września 1675 roku i w liście do Madame de Grignan opisała trudności związane z jego budową.

Posiadłość została przekształcona w prywatne mieszkania, umożliwiając odwiedzającym obejrzenie zewnętrznego wyglądu i terenu. Ponieważ wnętrza nie są publicznie dostępne, wizyta jest najlepiej doceniana poprzez obserwację architektury zewnętrznej i projektowania krajobrazu.

XVIII-wieczne boazerie we wnętrzu przez długi czas zakrywały ważne malowidła ornamentalne z XVII wieku, odkryte ponownie w latach 90. Uzupełniają one dekoracje figuralne znane od dawna w kaplicy i przedsionku. Zamek został kupiony z drugiej ręki przez nantejskiego biznesmena André Jallaisa przed niemiecką okupacją.