Église du Sacré-Cœur de Dijon, Kościół bizantyjski w Dijon, Francja

Kościół Sacré-Cœur to neobizantyjski kościół w dzielnicy Maladière w Dijon, zbudowany w latach 1933–1938 według planów paryskiego architekta Juliena Barbiera. Ma 31 metrów długości, transept szeroki na 24 metry, 50-metrową dzwonnicę, 23-metrową kopułę i 14 metrów wysokości pod sklepieniem nawy. Wnętrze zdobią mozaiki i witraże artystów takich jak Charles Mauméjean i Louis Barillet, co odzwierciedla odnowę sztuki sakralnej okresu międzywojennego.

Budowę kościoła postanowił w 1931 roku biskup Pierre Petit de Julleville, późniejszy kardynał, a sfinansowano ją z prywatnych datków zebranych przez proboszcza Louisa Tattevina, który wpłynął też na wymiary i materiały. Kamień węgielny położono 2 kwietnia 1933 roku według planów paryskiego architekta Juliena Barbiera, a kościół poświęcono 10 maja 1938 roku. Od 2 sierpnia 2012 roku jest wpisany do rejestru zabytków, a 11 czerwca 2025 roku został w całości zaklasyfikowany.

Wystrój wnętrza powierzono wymienionym artystom dwudziestolecia międzywojennego: malarzom Charles'owi Mauméjeanowi i Sylvaine Collin, dekoratorowi Urbainowi Mouretowi oraz witrażystom Louisowi Barilletowi, Francisowi Chigotowi, Jeanowi Hébert-Stevensowi, Jacques'owi Le Chevallierowi, Théodore'owi Nanseenowi i Gaudinowi. Ich mozaiki i witraże pokrywają ściany i łuki złocistożółtym wzorem, a absydę zdobi malowidło w fioletach i błękitach.

Kościół stoi w dzielnicy Maladière, na północny wschód od centrum Dijon. Główne portal otwiera się pod środkowym łukiem fasady, między dwiema kwadratowymi wieżami; wnętrze jest dostępne na poziomie posadzki, z rzędami drewnianych krzeseł naprzeciw absydy. Wzdłuż frontu biegnie niski mur z metalowym ogrodzeniem i żywopłotem.

Budowę postanowił w 1931 roku biskup Dijon Pierre Petit de Julleville, późniejszy kardynał, a proboszcz Louis Tattevin zbierał prywatne fundusze i uczestniczył w ogólnym projekcie, w tym w doborze wymiarów i materiałów. Kamień węgielny położono 2 kwietnia 1933 roku.