Gare de Saint-Quentin, Stacja kolejowa i zabytek historyczny w Saint-Quentin, Francja.

Dworzec kolejowy Saint-Quentin to obiekt kolejowy i wpisany do rejestru zabytek historyczny w północnej Francji, położony na wysokości około 75 metrów. Budynek wykazuje cechy architektoniczne typowe dla konstrukcji kolei żelaznych francuskich z 19. wieku i nadal funkcjonuje jako aktywny terminal transportu.

Pierwszy dworzec oddano do użytku w maju 1850 na odcinku Creil–Saint-Quentin należącym do Compagnie des chemins de fer du Nord, a 9 czerwca 1850 uroczyście otworzył go Louis-Napoléon Bonaparte. Drugi budynek, autorstwa architekta spółki Sidneya Dunnetta, powstał w 1887 roku, lecz spłonął 13 stycznia 1922. Obecny dworzec, wzniesiony w 1926 roku przez Gustave'a Umbdenstocka i Urbaina Cassana z art déco wnętrzami witrażysty Auguste'a Laboureta, ma od 23 września 2003 wpisane do rejestru zabytków elewacje, dach i bufet.

Nazwa dworca jest wyryta w jasnych kamiennych literach u szczytu ceglanej fasady, nad trzema dużymi półkolistymi otworami. Wnętrze w stylu art déco wykonał mistrz witrażownictwa Auguste Labouret. Buffet dworcowy, wpisany wraz z fasadami i dachem do rejestru zabytków 23 września 2003 roku, odnowiono, by można go było wynajmować i zwiedzać.

Dworzec leży około 200 metrów od centrum Saint-Quentin; obok znajduje się parking, a autobus wahadłowy dowozi na stację TGV Haute-Picardie. Przejście podziemne łączy perony. To stacja „Accès Plus” z udogodnieniami dla osób o ograniczonej mobilności; autobusy miejskie zatrzymują się na przystankach Pont Supérieur i Gare SNCF.

W 1964 roku Franquin narysował fasadę dworca w komiksie Les Robinsons du rail, z Gastonem Lagaffe; wydawnictwo Dupuis miało wtedy drukarnię w Saint-Quentin, w połowie drogi między Paryżem a Brukselą. W budynku z 1926 roku autorstwa Gustave'a Umbdenstocka i Urbaina Cassana fasady, dach i bufet są wpisane do rejestru zabytków od 23 września 2003 roku.