Abbey of Saint-Georges, Boscherville, Opactwo romańskie w Saint-Martin-de-Boscherville, Francja

Opactwo Saint-Georges to dawny klasztor benedyktyński, którego kościół opacki jest niemal w całości romański. Jasnoszara kamienna fasada jest flankowana dwiema kwadratowymi wieżami ze smukłymi iglicami i zegarem w środkowym szczycie, ponad trzema rzędami wysokich okien łukowych i portalem z profilowanymi łukami. Z tyłu wznosi się wysoka łupkowa iglica, obok niższego skrzydła z narożną wieżyczką.

Guillaume de Tancarville, szambelan króla Henryka I, wypędził kanoników w 1113 lub 1114 roku i założył opactwo benedyktyńskie, zasiedlone mnichami z Saint-Évroult. Opat Louis wzniósł kościół i budynki klasztorne w latach 1114–1157; jego następca Victor zbudował wirydarz i salę kapituły, gdzie znaleziono jego mosiężny pastorał opacki. Bulla Honoriusza III z 1225 roku zakończyła roszczenia Saint-Évroult.

Opactwo nosi imię świętego Jerzego, któremu jeszcze przed przybyciem benedyktynów poświęcona była wcześniejsza kolegiata. Opatowie przyjęli herby swoich dobroczyńców z rodu Tancarville, a później Harcourt i Orléans-Longueville, widoczne do dziś w kościele. W 1412 roku opat Guillaume-Étienne uzyskał prawo noszenia mitry i pastorału.

Kościół opacki, krużganki i sala kapituły są wpisane jako zabytki, kościół od listy z 1840 roku. Wolontariusze stowarzyszenia Chantiers Histoire et Architecture Médiévales uczestniczyli w renowacji w latach 1987 i 1988. W sali kapituły znajduje się grób opata Victora, opata w latach 1157–1211.

W 1235 roku pierwotną drewnianą więźbę dachową kościoła zastąpiono gotyckim sklepieniem, tak że romańska powłoka kryje późniejsze gotyckie przykrycie. Fundator, Guillaume de Tancarville, był szambelanem króla Anglii Henryka I, który podarował opactwu port w Bénouville.