Gorges de la Jonte, Kanion i rezerwat przyrody w Veyreau, Francja

Gorges de la Jonte to 20-kilometrowy kanion wyrzeźbiony przez rzekę Jonte między Causse Méjean i Causse Noir, o ścianach głębokich na 300–450 m w wapieniach doggeru. Klify mają pionowe ściany, stopniowane półki i zerodowane filary z rdzawymi smugami mineralnymi, a krawędzie porasta roślinność. Na dolnych zboczach stoją kamienne budowle.

Wapienne ściany kanionu powstały podczas okresu jurajskiego ze starożytnych mórz, które pozostawiły warstwy skały, które z czasem stwardniały. Rzeka Jonte powoli wydrapała sobie ścieżkę przez ten kamień, tworząc kanion, który widzimy dzisiaj na przestrzeni milionów lat.

Maison des Vautours przedstawia reintrodukcję sępa płowego zapoczątkowaną w 1970 roku, pierwszy udany program tego rodzaju. Później wypuszczono sępy kasztanowate, największe nadrzewne ptaki Europy, a ścierwniki wróciły samoistnie. W 2005 roku na terenie było szacunkowo od 130 do 140 par osiadłych sępów płowych i około dwudziestu par sępów kasztanowatych.

Droga D996 z Meyrueis do Le Rozier biegnie wzdłuż wąwozu i daje dostęp do punktów widokowych oraz początków szlaków. Oznakowane trasy wychodzą z Le Rozier i z causse Méjean i mijają Balcon du Vertige, Vase de Sèvre i Vase de Chine. Maison des Vautours jest płatna i ma punkt obserwacyjny nad kolonią sępów.

W Gorges de la Jonte od 1970 roku prowadzono pierwszy udany program reintrodukcji sępów płowych. W 2005 roku populację osiadłą szacowano na 130–140 par, do czego dochodziło około dwudziestu par sępów kasztanowatych, największych gniazdujących na drzewach ptaków Europy, wypuszczonych później; ścierwniki wróciły samodzielnie.