Château de La Gallée, Zamek historyczny w Millery, Francja

Château de La Gallée to wielokondygnacyjny budynek z kamienia o jasnej, zwietrzałej elewacji i dwóch dachach krytych dachówką: po lewej bryła zwieńczona dachem piramidalnym, po prawej wyższa wieża ze spiczastym dachem stożkowym. Regularnie rozmieszczone prostokątne okna, niektóre z szarymi okiennicami, przebijają mury, a u góry znajduje się kilka okrągłych otworów. Wystający kamienny ganek lub taras wznosi się wzdłuż dolnej prawej podstawy, a niski kamienny mur biegnie na pierwszym planie.

Posiadłość była najpierw domem winnic z XIV-XV wieku, przebudowanym na dom wiejski około 1546-1562, być może według planów włoskiego architekta Sebastiana Serlia, przyjaciela rodziny de Vauzelles, która odziedziczyła ją około 1512-1515. W 1630 roku François de Vauzelles sprzedał ją Jeanowi de Moulceau, sekretarzowi miasta Lyon, którego rodzina dodała ogrody tarasowe, grotę i podziemny kanał wodny o długości prawie 800 metrów. 7 czerwca 1926 roku wpisano ją do rejestru zabytków.

Nazwa La Gallée pochodzi prawdopodobnie od rodziny Gali lub Gall z Millery: w testamencie z 18 lipca 1348 Orient de Gali zapisał legat hospicjum Croix Maladière w Millery. Około 1419 roku w Lyonie istniał hôtel de la Gallée na rogu rue Saint-Georges i montée du Gourguillon, gdzie zapewne sprzedawano wino z posiadłości.

Posiadłość jest prywatna i ogląda się ją tylko z zewnątrz; ścieżka wzdłuż niskiego kamiennego muru na pierwszym planie daje najczystszy widok na fasadę, dwa dachy kryte dachówką i wystający kamienny schód w prawym dolnym narożniku. Budynek stoi na zboczu w Millery, a teren wznosi się za nim.

Około 1672-1673 roku robotnicy ziemni i murarze wykopali liczący blisko 800 metrów korytarz ujęcia wody, łączący dom z centrum Millery. Zbudowany jako podziemne przejście, pozwalał też mieszkańcom La Gallée dostać się do wsi w razie zagrożenia. Przed domem sklepiony zbiornik gromadził ujętą wodę i rozprowadzał ją do groty i ogrodów.