Le Breuil-Benoît Abbey, Opactwo cysterskie z XII wieku w Marcilly-sur-Eure, Francja.

Opactwo Le Breuil-Benoît to zakon cysterski z XII wieku w Marcilly-sur-Eure z kościołem wykazującym cechy typowe dla średniowiecznej architektury religijnej w północnej Francji. Struktura zachowuje wiele przęseł nawy i wykazuje techniki budowlane charakterystyczne dla epoki monastycznej.

Założone 8 maja 1137 roku przez Foulques'a de Marcilly z mnichami z Vaux-de-Cernay opactwo należało do kongregacji Savigny, a w 1147 roku przeszło do cystersów jako filia Clairvaux. W 1421 roku wojska Henryka V Angielskiego spaliły kościół i zabiły mnichów. Rozwiązane w 1790 roku, zostało częściowo rozebrane; ocalały kościół odrestaurowano od 1842 roku i ponownie poświęcono w 1854 roku.

Nazwa opactwa pochodzi od reguły św. Benedykta, którą stosowano przy fundacji w miejscu zwanym Le Breuil, zlatynizowanym jako Brolium Benedicti. Kościół opacki, poświęcony Marii i św. Janowi Chrzcicielowi, konsekrowano w 1224 r. przez biskupów Évreux i Chartres. W 1421 r. wojska Henryka V Angielskiego spaliły kościół i zabiły mnichów.

Budynek przeszedł poważne prace restauracyjne od 1995 roku i niektóre jego części są dostępne dla odwiedzających, szczególnie podczas specjalnych imprez dziedzictwa. Sprawdzić przed wizytą, które obszary są aktualnie otwarte, ponieważ dostęp może się różnić w zależności od trwających prac konserwacyjnych.

Gustave de Reiset, brat Frédérica de Reiset, dyrektora muzeów Luwru, kupił opactwo i od 1842 r. je restaurował, urządzając muzeum w domu opata, kościele i zabudowaniach klasztornych. Po jego śmierci w 1905 r. i śmierci wdowy w latach dwudziestych zbiory częściowo rozproszono, zwłaszcza w 1922 r. Długi obraz szkoły weneckiej Uczta w domu Lewiego, należący niegdyś do kardynała Fescha, a potem do hrabiego, pojawił się na aukcji w Alençon 26 października 2019 r.