Abbaye de Buillon, Opactwo cysterskie w Chenecey-Buillon, Francja

Abbaye de Buillon to klasztor cystersów w Doubs prezentujący prostą architekturę kamienną typową dla tego zakonu monastycznego. Budynki są zaprojektowane z myślą o funkcjonalności i celowo pozbawione bogatej dekoracji, odzwierciedlając wartości zakonu.

Ufundowana przez Burcarda, opata Balerne, na ziemi podarowanej przez braci z Chenecey, opactwo zostało poświęcone w 1134 roku przez arcybiskupa Humberta de Scey. Nazwane „Bullio pauper” z powodu ubóstwa, zostało zniesione w 1536 roku, choć niektóre źródła każą mu trwać do Rewolucji, gdy sprzedano jego budynki.

Nazwa opactwa pojawia się w dawnych dokumentach jako Billon, Billoy lub Billy, a jego ubóstwo przyniosło mu przydomek „Bullio pauper”. Legenda mówi, że Huberte de Scey otrzymała od Maryi naszyjnik z trzech sznurów pereł na wykup pojmanego męża; perły przechowywano w opactwie. Glazurowane płytki posadzkowe z kościoła znajdują się dziś w Musée des Beaux-Arts w Besançon.

Dawna opactwo leży w zakolu prawego brzegu Loue, powyżej Chenecey-Buillon, około 18 km na południe od Besançon. Teren jest dziś gospodarstwem rolnym; wśród zabudowań zachowała się apsyda kościoła z trzema półkolistymi oknami i rozetą. Pałac opacki przekształcono w zamek, a szkliwione płytki posadzkowe z klasztoru trafiły do Musée des Beaux-Arts w Besançon.

Przydomek „Bullio pauper", poświadczony w dawnych dokumentach, przypomina o trwałym ubóstwie opactwa mimo praw do połowu i wypasu. Legenda mówi, że Huberte de Scey, której mąż był uwięziony, otrzymała od Maryi naszyjnik z trzech sznurów pereł i kilkoma perłami zapłaciła okup; perły przechowywano w opactwie.