Temple of Diana, Świątynia rzymska w Nîmes, Francja.
Świątynia Diany to rzymski budynek z I wieku w Nîmes, częściowo wcięty w zbocze Mont Cavalier. Jej główna fasada ma trzy duże łuki, a zachowana sala sklepiona mierzy 14,5 na 9,5 metra. Północna ściana zawiera pięć prostokątnych nisz z naprzemiennymi trójkątnymi i półkolistymi frontonami, niegdyś rozdzielonych kolumnami kompozytowymi.
Zbudowany za Augusta w I wieku, budynek prawdopodobnie nie był świątynią: bazylikowy plan i brak dowodów na kult Diany wskazują na bibliotekę. Fasadę przebudowano w II wieku, a w średniowieczu mieścił się tu klasztor, co uchroniło go przed zniszczeniem. Odkryty w 1745 r. podczas zakładania ogrodu de la Fontaine, w 1840 r. został uznany za monument historique.
Układ budynku z niszami ściennymi i planem bazylikowym sugeruje, że służył jako biblioteka do przechowywania zwojów papirusa, a nie jako świątynia religijna. Ten praktyczny projekt uczynił go ważnym ośrodkiem wiedzy i kultury w starożytnym Nîmes.
Do budynku wchodzi się od strony Jardins de la Fontaine, urządzonych wokół źródła od 1745 roku. Sklepiona sala jest częściowo wkopana w zbocze Mont Cavalier, dlatego podłoże jest nierówne i leży poniżej poziomu sąsiednich alejek.
Określenie budowli mianem świątyni wynika z tradycji, nie z dowodów: bazylikowy plan i brak jakiegokolwiek archeologicznego lub literackiego śladu kultu Diany skłoniły badaczy do przypuszczenia, że była biblioteką. Posadzkę opus sectile z kolorowych marmurów osadzonych w zaprawie odkryto podczas wykopalisk w 1745 roku, prowadzonych przy zakładaniu ogrodu La Fontaine.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 354 współtwórców z całego świata.