Abbaye de Balerne, Opactwo romańskie w Champagnole, Francja

Opactwo Balerne leży u stóp zalesionego zbocza w reculée de Balerne, na drugim płaskowyżu Loulle i Mont-sur-Monnet. Zachowały się dwa budynki z XVIII wieku: długi dwukondygnacyjny gmach o stromym dachu dwuspadowym z czerwonobrązowej dachówki, jasnoszarych murach i rzędzie małych wysokich okien oraz drugi budynek o dachu piramidalnym. Kościół opacki konsekrowany w 1147 r. został po rewolucji w większości rozebrany.

Benedyktyni z Molesme założyli opactwo około 1107 r. na ziemiach odstąpionych przez Gwidona, wicehrabiego Salins, i jego syna Rogera z Monnet. 31 maja 1136 r., pod opatem Burckhardem, wspólnota przyjęła regułę cysterską jako filia Clairvaux. Kościół opacki konsekrował w 1147 r. Humbert de Scey, arcybiskup Besançon. Pożar zniszczył kościół i budynki klasztorne w 1755 r.; odbudowano je w mniejszej skali, a w 1791 r. klasztor zniesiono.

Nazwa Balerne prawdopodobnie pochodzi od zniekształconego łacińskiego eremus, „odosobniony”, co pasuje do ustronnej doliny wybranej przez założycieli. W 1432 roku opactwo zorganizowało studia teologiczne zgodnie z regułą Cîteaux, a jego opat założył później jedną z pierwszych drukarni w regionie. W 1486 roku kapituła generalna cystersów powierzyła Szymonowi, opatowi Balerne, wizytację klasztorów w Sabaudii i Szwajcarii.

Teren leży na dnie reculée de Balerne, w gminie Mont-sur-Monnet, około sześciu kilometrów na południowy wschód od Champagnole. Zachowały się tylko dwa budynki z XVIII wieku; są własnością prywatną, widoczne z zewnątrz, ale niedostępne. Dnem doliny płynie niewielka rzeka Balerne.

Dwa zachowane budynki pochodzą z XVIII wieku; wzniesiono je na mniejszą skalę po pożarze w 1755 r., który zniszczył kościół i zabudowania klasztorne. Kościół konsekrowany w 1147 r. przez arcybiskupa Humberta de Scey został w większości rozebrany po kasacie w 1791 r. i sprzedaży jako dobro narodowe.