Hôtel de Brionne, Prywatny pałac w Paryżu, Francja.

Hôtel de Brionne był paryskim hôtel particulier, odbudowanym w 1734 roku według planów Roberta de Cotte'a na działce przy granicy z Tuileries. Przetrwał do około 1806 roku, gdy został rozebrany wraz z innymi budynkami rue du Carrousel; w jego miejscu wzniesiono w latach 1806–1811 skrzydło Marsan północnego skrzydła pałacu Louvre.

Pierwszy hôtel zbudowano około 1676 roku dla Louisa de Lorraine, hrabiego Armagnac, Charny i Brionne oraz wielkiego stajennego Francji. W 1734 roku jego siódmy syn Charles de Lorraine, piastujący ten sam urząd od 1712 roku, kazał go przebudować na działce przy granicy z Tuileries według planów Roberta de Cotte. Wyburzony około 1806 roku wraz z budynkami rue du Carrousel, ustąpił miejsca skrzydłu Marsan Luwru, wzniesionemu w latach 1806–1811.

Podwójna nazwa budynku pochodzi od tytułów właścicieli: Louis de Lorraine był hrabią Armagnac, Charny i Brionne, dlatego przez długi czas mówiono o hôtel d'Armagnac, zanim utrwaliła się nazwa hôtel de Brionne. Od maja 1793 obradował tu Komitet Bezpieczeństwa Powszechnego, dzieląc pomieszczenia z innymi komitetami; kryty korytarz łączył budynek z Tuileries. Od kwietnia 1794 Komitet zajmował go sam aż do rozwiązania w październiku 1795 roku.

Hotel stał na skraju terenów Tuileries, w miejscu zajętym później przez Aile de Marsan północnego skrzydła Luwru, wzniesione w latach 1806–1811. Kryte przejście łączyło go bezpośrednio z pałacem Tuileries. Z budynku nic nie zostało; położenie odczytuje się z układu Luwru i place du Carrousel.

Księżna d'Abrantès pozostawiła relację z 1801 roku: odwiedzając Caroline Bonaparte w hôtel de Brionne, zastała ją na parterze, podczas gdy pan Benezech z całą rodziną zajmował pierwsze piętro. Budynek rozebrano około 1806 roku, a w jego miejscu w latach 1806–1811 wzniesiono na polecenie Napoleona skrzydło Marsan w północnym skrzydle Luwru.