Vignemale, Szczyt górski między Hautes-Pyrénées, Francja a Huesca, Hiszpania

Vignemale to masyw górski na granicy między Francją a Hiszpanią z wieloma szczytami, z których najwyższy sięga 3.299 metrów. Góra wykazuje typowe cechy alpejskie ze stromymi ścianami skalnych, polami śniegu i lodowcami na wyższych wysokościach.

2 sierpnia 1792 roku pasterze z ekipy Louis-Philippe-Reinhard Junkera ustawili znak na szczycie, ale pierwsze znane wejście przypisuje się przewodnikowi Henriemu Cazaux i jego szwagrowi Bernardowi Guillembetowi 8 października 1837 roku. W 1838 roku Anne Lister wynajęła Cazaux do wspinaczki, a hrabia Henry Russell kazał później wykopać w masywie jaskinie na swoje pobyty.

Nazwa pochodzi z gaskońskiego Vinhamala, oznaczającego cały masyw, dopóki pireneiści w XIX wieku nie przypisali jej najwyższemu szczytowi; oba rdzenie, vin i mal, znaczą „góra”. Pasterze z Broto nazywają południową ścianę La Labaza, ci z Tena Camagibosa, a po aragońsku to Comachibosa. W 1838 roku Anne Lister wynajęła przewodnika Henriego Cazaux za 20 franków i 5 więcej za zdobycie wierzchołka.

Zwykła trasa przechodzi przez lodowiec Ossoue od grot Bellevue na GR 10 i kończy się łatwą wspinaczką; potrzebne są raki. Najkorzystniejsze warunki śniegowe panują zwykle w czerwcu, gdy podejścia są w większości odśnieżone, ale na lodowcu zalega jeszcze miękki śnieg. Dostęp jest z Gavarnie, Cauterets lub Torla-Ordesa.

Hrabia Henry Russell, wiktoriański ekscentryk, kazał wykopać w masywie kilka małych jaskiń i spędzał w nich noce; największa, przy lodowcu Ossoue, miała stół i kominek. Kazał też utworzyć małe jezioro obok jednej z jaskiń.