Church Saint-Vorles, Kościół romański w Châtillon-sur-Seine, Francja.

Kościół Saint-Vorles to budowla wczesnoromańska, rozpoczęta za biskupa Bruna de Roucy z Langres (980–1016) na wzniesieniu nad Châtillon-sur-Seine. Jego westwerk wieńczy wieża dzwonna odbudowana w XII wieku, a elewacje zdobią lombardzkie pasy. Nawa ma trzy przęsła i dwie nawy boczne, prowadzące do podwójnego transeptu i głębokiego chóru z absydą; północne ramię transeptu daje dostęp do krypty.

Pierwotny kościół na tym wzniesieniu przechowywał od 868 roku relikwie świętego Vorlesa; obecna romańska budowla powstała głównie za sprawą Bruna de Roucy, biskupa Langres w latach 980–1016, w obrębie castrum. Wieżę na skrzyżowaniu naw odbudowano w XII wieku, a w pierwszej ćwierci XVII wieku dodano kaplicę Różańcową i powiększono kryptę jako kaplicę św. Bernarda. W 1023 roku relikwie przewieziono na synod w Héry.

Vorles był biskupem, nie męczennikiem: urodzony około 530, zmarł w 591, był związany z burgundzkim domem królewskim. Jego relikwie, przechowywane w kościele od 868 roku, przewieziono na sobór w Héry w 1023 roku. Kanonicy z Langres prowadzili tu szkołę, której uczniem był około 1090 roku św. Bernard.

Kościół stoi samotnie na płaskowyżu nad miastem, dostępny od jego wschodniej krawędzi; na tym samym płaskowyżu znajdują się ruiny zamku książąt i cmentarz. Regularne nabożeństwa nie są już odprawiane; świątynia otwiera się na chrzty i śluby. Krypta, do której prowadzą schody w północnym ramieniu transeptu, kryje oratorium z IV wieku i kaplicę Saint-Bernard.

W północnym ramieniu transeptu znajduje się Opłakiwanie Chrystusa, grupa rzeźbiarska z 1527 roku, dzieło renesansowe uważane za arcydzieło rzeźby burgundzkiej. Kościół przechowuje też dyptyk z XVI wieku przedstawiający przeniesienie relikwii świętego Vorlesa z Marcenay do Châtillon.