Mont Aiguille, Wapienny szczyt w Regionalnym Parku Przyrodniczym Vercors, Francja
Mont Aiguille to wapienny świadek erozyjny o wysokości 2087 metrów w masywie Vercors, odizolowany przez erozję otaczającego płaskowyżu. Jego płaski szczytowy plateau ma około 500 metrów długości i 100 metrów szerokości i kończy się dwoma drugorzędnymi wierzchołkami o wysokości 2071 i 2024 metrów. Pod plateau opadają ze wszystkich stron pionowe ściany skalne o wysokości 300 metrów, osadzone na miękkich wapieniach i marglach.
26 czerwca 1492 Antoine de Ville, szambelan Karola VIII, dotarł na szczyt z kilkoma towarzyszami, dwoma kapłanami i notariuszem, używając drabin i haków od przełęczy Col de l'Aupet. Na płaskim szczycie odprawiono mszę, górę przemianowano na Aiguille-Fort, a na niej postawiono krzyże i niewielką chatę. Opisany przez Rabelais'go w Quart Livre wyczyn uchodzi za narodziny alpinizmu.
Gervais de Tilbury wymienił go wśród Siedmiu Cudów Delfinatu już w XIII wieku. Płaskowyż szczytowy wyobrażano sobie jako rodzaj Edenu, obszar odcięty od zwykłego świata. Nazwa Aiguille-Fort, nadana oficjalnie po wejściu z 1492 roku, nigdy nie zastąpiła dawnej Mons inaccessibilis.
Droga normalna prowadzi śladem pierwszego wejścia z 1492 roku, częściowo urządzonego jako via ferrata przez Club Alpin Français w 1878 roku, od przełęczy Col de l'Aupet (1627 m) na zachodzie. Biwakowanie na szczytowej łące jest zabronione od 2022 roku w rezerwacie przyrody hauts plateaux du Vercors. Góra leży w gminie Chichilianne, 58 km na południe od Grenoble.
Henri Giraud, pilot naczelny Aéro-Club du Dauphiné, jako jedyny wylądował na szczytowej łące. 27 sierpnia 1957 roku osiadł tam Piperem Cubem, a 22 marca 1960 roku na nartach Choucasem Super Cubem; później zabierał pasażerów.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 317 współtwórców z całego świata.
