Dolmen de Goëren, dolmen w Gâvres, we Francji

Dolmen w Goërem to dolmen pod kurhanem w pobliżu ujścia Blavet, w Gâvres w Morbihan. Jego plan tworzy kąt prosty: 9,25-metrowy korytarz skierowany na północ, ograniczony dziewięcioma nieprzylegającymi ortostatami i murkami z otoczaków, prowadzi przez granitową płytę do 17-metrowej komory skierowanej na zachód i podzielonej poprzecznymi płytami na cztery przedziały. Całość jest zamknięta pod czarną gliną i podłużnym kurhanem o długości 28 m i wysokości 2,20 m.

Pomnik został wybudowany około 2450 roku przed naszą erą i należy do najstarszych megalitycznych struktur w regionie. Został odkryty podczas prac budowlanych w 1963 roku i wykopaliskach między 1964 a 1967 rokiem pod kierownictwem archeologa Jeana L'Helgouacha, co doprowadziło do jego klasyfikacji jako zabytek historyczny w 1965 roku i przeniesienia na własność państwową w 1970 roku.

Nazwa pochodzi z bretońskiego Taol-vaen ar Weremm. Dziesięć płyt ma ryte kartusze prostokątne z łukowato wygiętym szczytem w kształcie „V”, podzielone pionową linią i wypełnione kropkami, kołami lub kreskami; żaden nie jest identyczny, a całość odczytuje się jako wyobrażenia bożków. Komora jest bogaciej zdobiona niż korytarz, a drugi lewy filar korytarza również ma ryty.

Monument znajduje się na osiedlu mieszkaniowym przy ujściu Blavet; korytarz otwiera się na południe, a komora biegnie na zachód, więc niskie wejście najlepiej widać rano. Dwie płyty stropowe usunięto i odrzucono do przodu, przez co wejście jest częściowo zawalone. Komora ma 17 m długości, ale tylko 1,60 m szerokości i 1,25-1,50 m wysokości; wysocy zwiedzający muszą się schylać.

Komora jest podzielona poprzecznymi płytami na cztery przedziały, a ostatni zamknięto dwiema równoległymi płytami na całej szerokości. Archeolodzy wiążą to podwójne zamknięcie z jednorazowym użyciem grobu. Dziesięć płyt nosi grawiury w formie kartuszy ze szczytem w kształcie „V”, wypełnionych kropkami, kołami i kreskami, odczytywanych jako idole.