Chemin de fer de Petite Ceinture, Kolej okrężna w Paryżu, Francja.

Trasa o długości 32 kilometrów okrąża centralne dzielnice Paryża, prowadząc przez tunele, wiadukty i odcinki na poziomie gruntu. Wzdłuż linii rozmieszczone są dawne stacje, których dziewiętnastowieczna architektura wciąż jest widoczna pod warstwami roślinności. Niektóre segmenty przekształcono w zielone korytarze, podczas gdy inne pozostają ogrodzone lub nadal służą transportowi towarów.

Budowę rozpoczęto w 1852 roku za Napoleona III, aby połączyć dworce końcowe; linię otwierano odcinkami w latach 1852–1869. Przewozy pasażerskie ruszyły 14 lipca 1862 roku, a w czasie wystawy światowej w 1900 roku osiągnęły 38 milionów pasażerów. Ruch pasażerski zamknięto 23 lipca 1934 roku, zastępując go linią autobusową PC; przewozy towarowe trwały do lat 90. XX wieku.

Otwarta dla podróżnych 14 lipca 1862 roku linia dawała robotnikom tani kurs okrężny przez dzielnice peryferyjne, dokąd odsunęły ich prace Haussmanna. Nazwa „Petite Ceinture” (mały pas) nawiązuje do pierścienia fortyfikacji, wzdłuż którego biegła. Od 2007 roku, za zgodą SNCF, miasto Paryż zamienia niektóre odcinki w tymczasowe zielone ciągi, a na linii odbywają się okazjonalne wydarzenia kulturalne.

Kilka odcinków dawnego toru jest obecnie dostępnych jako publiczne ścieżki do spacerów lub jazdy rowerem przez różne dzielnice. Punkty dostępu znajdują się w 12., 15., 16. i 18. dzielnicy, przy czym niektóre części są otwarte sezonowo lub w zaplanowanych godzinach. Inne segmenty pozostają zamknięte dla publiczności lub nadal obsługują pociągi towarowe.

Infrastruktura obejmuje 12 tuneli i 24 mosty, a opuszczone stacje stopniowo porastają dziką roślinnością od czasu zamknięcia. W latach 90. części służyły jako plany filmowe dla francuskiego kina. Dawna stacja Auteuil mieści obecnie restaurację, podczas gdy inne budynki stacyjne przekształcono na prywatne rezydencje lub pracownie artystyczne.