Atrakcje Paryża: alternatywne miejsca, ukryte muzea, dzielnice lokalne

Ten park na wiadukcie rozciąga się na 4,7 kilometra wzdłuż dawnej linii kolejowej i został otwarty w 1993 roku, dwie dekady przed High Line w Nowym Jorku. Coulée Verte René-Dumont rozpoczyna się przy Place de la Bastille i przebiega przez 12. dzielnicę do Boulevard Périphérique. Park oferuje ścieżki spacerowe przez ogrody bambusowe, nasadzenia róż i rośliny pnące, z widokami na budynki mieszkalne i pracownie artystów. Pod podwyższoną sekcją Viaduc des Arts mieszczą warsztaty rzemieślnicze i galerie. Ten zielony korytarz łączy projektowanie ogrodów miejskich z industrialną historią linii kolejowej z 1859 roku.

Musée Marmottan Monet posiada największą na świecie kolekcję dzieł Claude'a Moneta, w tym jego słynny obraz "Impresja, wschód słońca", który dał nazwę ruchowi impresjonistycznemu. To muzeum w 16. dzielnicy prezentuje także prace innych impresjonistów, takich jak Renoir, Degas i Sisley. Kolekcja obejmuje ponad 300 obrazów Moneta z różnych okresów jego twórczości, w tym liczne studia jego nenufary z Giverny. Dawny domek myśliwski mieści również znaczącą kolekcję średniowiecznych iluminowanych manuskryptów i dzieła współczesnych Monetowi artystów.

Sainte-Chapelle to gotycka kaplica z XIII wieku zbudowana przez króla Ludwika IX między 1242 a 1248 rokiem, która służyła jako kaplica pałacowa. Dwukondygnacyjna konstrukcja mieści 15 monumentalnych witraży o powierzchni około 600 metrów kwadratowych, przedstawiających sceny biblijne od Księgi Rodzaju do Męki Pańskiej. Górna kaplica, zarezerwowana dla króla i jego rodziny, jest oświetlona oknami o wysokości 15 metrów, które stanowią jedne z największych zachowanych przykładów francuskiego witrażu z XIII wieku. Kaplica została pierwotnie zbudowana, aby pomieścić Koronę Cierniową i inne relikwie Męki Pańskiej. Położona na Île de la Cité w centrum Paryża, ta kaplica reprezentuje jeden z alternatywnych obiektów turystycznych miasta, uzupełniając muzea i przestrzenie miejskie, które oferują odwiedzającym inną perspektywę na francuską stolicę.

Rue Crémieux to cicha ulica dla pieszych w 12. dzielnicy na wschód od Gare de Lyon. Ta ulica zawiera dwupiętrowe domy mieszkalne zbudowane w latach pięćdziesiątych XIX wieku i pomalowane w różnych pastelowych kolorach, w tym różowym, żółtym, niebieskim i zielonym. Brukowana ulica rozciąga się na około 144 metry i zachowuje wiejski charakter w miejskim otoczeniu Paryża. Rue Crémieux stanowi alternatywę dla bardziej odwiedzanych paryskich miejsc i przyciąga odwiedzających szukających spokojniejszego miejskiego doświadczenia.

Le Marais to historyczna dzielnica Paryża z wąskimi brukowanymi uliczkami, budynkami z XVI i XVII wieku oraz aktywną społecznością żydowską. Ta dzielnica zawiera liczne butiki, galerie i restauracje obok kilku muzeów, w tym Musée Picasso i Musée Carnavalet. Architektoniczne punkty orientacyjne obejmują Place des Vosges, paryskie kamienice miejskie i historyczne synagogi. Le Marais utrzymuje wyraźne życie nocne i znaczącą obecność społeczności LGBTQ, szczególnie wzdłuż Rue Sainte-Croix de la Bretonnerie.

Père Lachaise Cemetery to największy cmentarz w Paryżu i służy jako miejsce spoczynku wielu słynnych postaci ze świata sztuki, literatury i historii. Zajmujący 44 hektary cmentarz został otwarty w 1804 roku i nazwany imieniem ojca François de La Chaise, spowiednika króla Ludwika XIV. Wśród pochowanych tu osób są Oscar Wilde, Édith Piaf, Jim Morrison, Frédéric Chopin i Molière. Tarasowy teren obejmuje kręte ścieżki, bogato zdobione groby i rzeźby, które zapewniają spokojne schronienie z dala od centrum Paryża. Jako część alternatywnych miejsc turystycznych Paryża ten cmentarz umożliwia zwiedzającym poznanie artystycznej i architektonicznej różnorodności pomników nagrobnych podczas spaceru alejami obsadzonymi drzewami i historycznymi pomnikami.

Musée Rodin prezentuje obszerną kolekcję dzieł francuskiego rzeźbiarza Auguste'a Rodina, stanowiąc alternatywę dla typowych paryskich atrakcji. To muzeum mieści słynne rzeźby, takie jak Myśliciel i Bramy piekieł, w XVIII-wiecznej rezydencji z ogrodem rzeźb. Kolekcja obejmuje również gipsowe modele, rysunki i materiały archiwalne dokumentujące proces artystyczny Rodina.

Marché d'Aligre należy do najstarszych targowisk w stolicy Francji i stanowi alternatywę dla konwencjonalnych atrakcji turystycznych Paryża. Ten targ łączy świeżą żywność, w tym owoce, warzywa, sery i mięsa, z działem pchlego targu sprzedającego meble, odzież i antyki. Zadaszona hala targowa pochodzi z XIX wieku i stanowi centrum aktywności, podczas gdy targ na wolnym powietrzu rozciąga się na okoliczne ulice. W weekendy panuje szczególnie duży ruch, gdy mieszkańcy i odwiedzający przeglądają stoiska.

Canal Saint-Martin to droga wodna w 10. i 11. dzielnicy Paryża, która stanowi alternatywną atrakcję turystyczną wobec głównych miejsc zwiedzania w mieście. Ten kanał, łączący Sekwanę z Canal de l'Ourcq, rozciąga się na długości 4,5 kilometra i posiada dziewięć śluz oraz dwa mosty obrotowe. Brzegi są obsadzone platanami oraz wyposażone w kawiarnie i małe sklepy. Kanał jest wykorzystywany przez mieszkańców i odwiedzających do spacerów i spędzania czasu nad wodą.

Musée Jacquemart-André prezentuje ważną kolekcję sztuki w prywatnej rezydencji z XIX wieku. To muzeum wystawia obrazy mistrzów włoskiego renesansu, sztukę flamandzką i francuską oraz obiekty dekoracyjne. Pomieszczenia zachowują oryginalne umeblowanie i przekazują atmosferę paryskiej rezydencji wyższych sfer. Jako alternatywa dla dużych muzeów państwowych, Musée Jacquemart-André oferuje bardziej kameralne spotkanie z dziełami sztuki w historycznym otoczeniu.

Ten park na wzgórzu w 20. dzielnicy oferuje widoki na Paryż z górnych ścieżek i tarasów. Parc de Belleville rozciąga się po stromym stoku z trawnikami, wysadzanymi drzewami alejkami i obszarami ogrodowymi. Przez teren przepływa wodospad. Park służy jako przestrzeń rekreacyjna dla miejscowych mieszkańców i odwiedzających, stanowiąc alternatywę dla bardziej centralnych paryskich terenów zielonych z mniejszym natężeniem ruchu turystycznego.

Café de Flore to historyczna kawiarnia w Paryżu, która od otwarcia w 1887 roku stanowi część intelektualnego życia miasta. Po drugiej wojnie światowej ta kawiarnia stała się preferowanym miejscem spotkań pisarzy i intelektualistów, w tym Jean-Paula Sartre'a i Simone de Beauvoir. Kawiarnia zachowuje swoje tradycyjne paryskie wnętrze ze skórzanymi kanapami w kolorze czerwonym, mahoniową boazerią i mosiężnymi lampami. Dziś Café de Flore łączy swoją literacką historię ze współczesnym życiem dzielnicy Saint-Germain-des-Prés, oferując odwiedzającym wgląd w intelektualną tradycję Paryża.

Musée d'Orsay prezentuje największą na świecie kolekcję obrazów impresjonistycznych i postimpresjonistycznych w przebudowanym dworcu kolejowym na lewym brzegu Sekwany. To muzeum wystawia dzieła Moneta, Renoira, Degasa, Cézanne'a i Van Gogha z okresu od 1848 do 1914 roku. Kolekcja zawiera ponad 3000 obrazów, rzeźb, fotografii i sztuk dekoracyjnych. Musée d'Orsay stanowi alternatywę dla średniowiecznych i renesansowych zbiorów Luwru, koncentrując się na ruchach artystycznych XIX wieku.

Katakumby Paryża oferują niezwykłą perspektywę na historię miasta. Ta podziemna kostnica mieści szczątki ponad sześciu milionów osób, przeniesione tutaj z przepełnionych paryskich cmentarzy w XVIII i XIX wieku. Korytarze rozciągają się na około 1,6 kilometra przez dawne kamieniołomy wapienia i ukazują kości oraz czaszki ułożone w ozdobne wzory. To miejsce dodaje niekonwencjonalny wymiar historyczny do naziemnych atrakcji Paryża.

Wieża Montparnasse oferuje kompleksowy widok na Paryż i jego zabytki z tarasu widokowego na 56. piętrze. Mając 210 metrów wysokości, ten wieżowiec jest jednym z najwyższych punktów widokowych w mieście i pozwala zwiedzającym zobaczyć Wieżę Eiffla, Sacré-Cœur, Notre-Dame i Sekwanę z podwyższonej pozycji. Platforma widokowa obejmuje zarówno kryte, jak i odkryte obszary obserwacyjne. Wieża została ukończona w 1973 roku i pozostaje jedynym wysokim budynkiem tego typu w centrum Paryża. To miejsce uzupełnia kolekcję alternatywnych atrakcji paryskich, oferując perspektywę odmienną od tradycyjnych tras turystycznych na poziomie ulicy.

Centre Pompidou to centrum kulturalne w Paryżu, które prezentuje obszerną kolekcję sztuki nowoczesnej i współczesnej od XX wieku po dzień dzisiejszy. Ta instytucja wśród alternatywnych miejsc turystycznych Paryża mieści dzieła artystów takich jak Picasso, Matisse, Duchamp i Kandinsky, wraz z wystawami czasowymi, biblioteką publiczną i przestrzeniami dla sztuk performatywnych. Zewnętrzna architektura budynku z odsłoniętymi rurami i ruchomymi schodami czyni samą konstrukcję rozpoznawalnym punktem orientacyjnym nowoczesnego wzornictwa.

Palais Royal Gardens rozciągają się za historycznym pałacem w pierwszej dzielnicy i prezentują formalny projekt ogrodu francuskiego z podwójnymi rzędami lip, prostokątnymi basenami wodnymi z fontannami oraz 180 czarno-białymi kamiennymi kolumnami stworzonymi przez Daniela Burena w 1986 roku. Ten ogród stanowi alternatywę dla intensywnie odwiedzanych parków Paryża i łączy tradycyjne francuskie projektowanie krajobrazowe z instalacją sztuki współczesnej. Kolumnady otaczają trzy strony ogrodu, podczas gdy geometrycznie ułożone kolumny o różnych wysokościach zajmują dziedziniec Cour d'Honneur.

Petite Ceinture to dawna linia kolejowa zbudowana w 1852 roku, która okrąża Paryż na długości 32 kilometrów, obecnie przekształcona w ogrody publiczne z lokalną roślinnością i ścieżkami dla pieszych. Ta linia kolejowa służyła pierwotnie do transportu towarów i pasażerów między paryskimi dworcami. Po jej zamknięciu została stopniowo przekształcona w zielony korytarz z zasadzonymi sekcjami, drzewami i dziką florą. Różne dzielnice otworzyły fragmenty linii dla dostępu publicznego, przy czym niektóre obszary służą jako ścieżki spacerowe, a inne zostały rozwinięte w przestrzenie parkowe. Zachowane mosty, tunele i perony zapewniają wgląd w architekturę przemysłową XIX wieku.

Les Invalides to ważny kompleks muzealny poświęcony francuskiej historii wojskowej, który stanowi część tej kolekcji alternatywnych miejsc w Paryżu. Kompleks mieści grób Napoleona Bonaparte pod złotą kopułą, a także rozległe zbiory broni i dokumentację francuskich operacji wojskowych od czasów średniowiecza do II wojny światowej. Rozległe budynki i dziedzińce zostały pierwotnie zbudowane w XVII wieku jako szpital i dom emeryta dla weteranów wojennych i obecnie służą jako muzea prezentujące mundury wojskowe, zbroje, artylerię oraz dokumenty historyczne z różnych okresów historii Francji.