Château de Regnéville, Średniowieczne ruiny zamku w Regnéville-sur-Mer, Francja.

Château de Regnéville to średniowieczna ruina zamku położona na wybrzeżu Normandii. Wieża główna wznosi się na około 20 metrów wysokości ze ścianami grubości ponad 3 metrów, umieszczonymi w północno-wschodnim rogu górnego dziedzińca.

Zamek założony w XII wieku przeszedł w 1349 roku w ręce królów Nawarry, gdy Karol Zły odziedziczył normańskie ziemie po ojcu. Zdobyty przez wojska francuskie w 1378 roku, został w 1418 roku zajęty przez księcia Gloucester w imieniu Anglii. Odzyskany w 1449 roku, został zburzony w 1637 roku po rozkazie Ludwika XIII nakazującym rozbiórkę fortyfikacji poza granicami królestwa.

Nazwa zamku pochodzi od gminy Regnéville-sur-Mer, której port odpływowy chronił, jeden z najaktywniejszych na Cotentin od średniowiecza do XVII wieku. W 1364 roku zwolennicy Karola Złego wzmocnili fortyfikacje; odbudowane w XVI wieku spiralne schody donżonu są wciąż widoczne. Panowie de Piennes mieszkali tu do XVIII wieku.

Ruiny stoją obok kościoła nad estuarium rzeki Sienne w Regnéville-sur-Mer. Wykopaliska z lat 1991–1993 odsłoniły fundamenty górnego dziedzińca, a od 1994 roku trwa renowacja, więc część terenu może być ogrodzona. W donżonie wciąż widać spiralną klatkę schodową przebudowaną w XVI wieku.

W połowie XIX wieku Victor Bunel urządził w dawnej dolnym dziedzińcu mechaniczną tartak do cięcia marmuru. Donżon wypełniono prochem i wysadzono w 1637 roku; pękł od góry do dołu wzdłuż spiralnej klatki schodowej.