Puilaurens, Średniowieczna forteca w Lapradelle-Puilaurens, Francja

Zamek Puilaurens to średniowieczna twierdza w departamencie Aude, wzniesiona na skalistym szczycie nad doliną Boulzane, blisko granicy z Hiszpanią. Zespół składa się z kilku wież i obwodowych murów, które podążają za naturalnym kształtem skały.

Zamek jest poświadczony od 958 roku, gdy Lotar potwierdził nadanie doliny Boulzane opactwu Saint-Michel-de-Cuxa. W sierpniu 1255 roku Ludwik IX nakazał seneszalowi Carcassonne ufortyfikować go przeciw najazdom aragońskim, a traktat z Corbeil z 1258 roku uczynił zeń królewską twierdzę graniczną. W 1636 roku zdobyło go 800 Katalończyków z Prades, gdy połowa załogi była w Port Leucate; po traktacie pirenejskim z 1659 roku został opuszczony.

Zamek jest jednym z „pięciu synów Carcassonne”, królewskich twierdz strzegących granicy królestwa Francji wobec Aragonii. Jego oksytańska nazwa, Castèl de Puèglhaurenç, jest nadal używana lokalnie. Miejsce służyło też jako schronienie katarom: w 1240 r. przebywała tu Saurine Rigaud z Fanjeaux i spotkała dwunastu duchownych, w tym osiem kobiet, a w 1242 r. mieszkał tu diakon Pierre Paraire.

Ścieżka prowadząca do zamku jest stroma i nieutwardzona, dlatego warto zabrać solidne buty i wodę, bo po drodze jest mało cienia. Przybycie wcześnie rano pozwala uniknąć południowego upału i spokojnie zwiedzić wieże oraz mury.

Wieża znana jako Tour de la Dame Blanche ma kamienne rury wmurowane w ściany, które pozwalały strażnikom na różnych poziomach rozmawiać bez schodzenia po schodach. Rury te są do dziś widoczne i należą do nielicznych takich rozwiązań w zamkach francuskich.