Canal de l'Oise à l'Aisne, Kanał szczytowy w Hauts-de-France, Francja

Kanał Oise do Aisne to kanał na szczytowym poziomie wody na terenie regionu Hauty-de-Francja, ciągnący się przez wiejskie tereny. Droga wodna obejmuje kilka śluz i odcinki umożliwiające łodziom nawigację między dwoma połączonymi systemami kanałów.

Kanał wykopano w latach 1879–1890 w ramach programu Freycineta, aby połączyć zagłębia węglowe północy z wschodnią Francją i zastąpić trasę dłuższą o 56 km. W wybuchu gazu zginęło siedemnastu robotników. W 1914 r. przepłynęło nim 8000 statków. Uszkodzony w I wojnie światowej, został odbudowany z wentylacją tunelu i nowym metalowym akweduktem w Bourg-et-Comin.

Nazwa kanału pochodzi od dwóch dolin, które łączy, a jego dział wodny przecina grzbiet Chemin des Dames, miejsce walk z czasów I wojny światowej. Zbiornik w Monampteuil, zasilany trzykilometrowym rowem z rzeki Ailette, może pomieścić milion metrów sześciennych wody. Dziś szlakiem pływają przede wszystkim barki towarowe, a także jednostki rekreacyjne.

Kanał łączy Abbécourt z Bourg-et-Comin na 47,775 km i ma 13 śluz, 9 po stronie Oise i 4 po stronie Aisne. Tunel w Braye-en-Laonnois o długości 2 365 m przechodzi się silnikiem i w jednym kierunku dzięki wentylacji; most kanałowy w Bourg-et-Comin jest zbyt wąski, by dwa statki się minęły. Wodę dostarcza zbiornik Monampteuil i przepompownia w Bourg-et-Comin.

Wzdłuż trasy przechodzi przez niezwykle długi tunel, który prowadzi wodę pod grzbietem terenu. To rozwiązanie inżynierskie było konieczne podczas budowy, aby poradzić sobie z trudnym terenem.