Église Notre-Dame-du-Perpétuel-Secours, Bazylika mniejsza w 11. dzielnicy, Paryż, Francja

Kościół Notre-Dame-du-Perpétuel-Secours przy boulevard de Ménilmontant to neogotycka budowla z surowego szarobrązowego kamienia z jasnymi kamiennymi obramowaniami. Stromy szczyt zwieńczony kamiennym krzyżem stoi obok wysokiej ośmiobocznej iglicy otoczonej szczycikami i otworami z żaluzjami. Wysunięta jest wieloboczna kaplica z wysokimi oknami dzielonymi słupkami, a niższy dach ma metalową balustradę.

W 1872 roku rektor Maurice d'Hulst własnym kosztem zbudował skromną kaplicę poświęconą Najświętszemu Sercu i św. Hipolitowi; redemptoryści przejęli ją w 1874 roku i umieścili w niej ikonę Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Kaplicę zastąpił obecny neogotycki kościół, wzniesiony przez brata Gérarda Grunblatta i ukończony w 1896 roku. W 1960 roku stał się kościołem parafialnym, a 25 czerwca 1966 roku Paweł VI podniósł go do godności bazyliki mniejszej, związaną z bazyliką Santa Maria Maggiore w Rzymie.

Nazwa nawiązuje do ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy, umieszczonej przez redemptorystów po objęciu kaplicy w 1874 roku. Parafia obsługuje też cmentarz Père-Lachaise, przyłączony w 2007 roku wraz z Accueil Saint-Michel, diecezjalnym ośrodkiem egzorcyzmów przy rue René-Villermé. Abstrakcyjne witraże z 1974 roku wykonała Marcelle Lecamp z Marguerite Huré.

Kościół stoi przy 55 boulevard de Ménilmontant, przy stacji metra Père Lachaise linii 2 i 3. Wciśnięty w kwartał zabudowy, gmach łatwo przeoczyć z chodnika bulwaru; lepiej widać go z sąsiedniego boiska do pétanque i ogrodu TEP de Ménilmontant.

Budynki kościoła są wciśnięte w kwartał zabudowy i z chodnika bulwaru de Ménilmontant łatwo je przeoczyć; widać je od strony sąsiedniego boiska do pétanque i Terre d'écologie populaire (TEP) de Ménilmontant. Organy, jedne z największych w Paryżu, rozpoczął we wrześniu 1994 Bernard Dargassies jako 23-głosowy instrument bez szafy, z piszczałkami zdemontowanych paryskich organów, m.in. Saint-Georges de la Villette i Saint-Eustache; w 1995 miasto sfinansowało szafę z litego dębu i piszczałki 16-stopowe.