Collège des Bernardins, Średniowieczny budynek uniwersytecki w Dzielnicy Łacińskiej, Paryż, Francja

Collège des Bernardins to dawny kolegium cystersów przy 20 rue de Poissy, zbudowany od 1248 roku za Étienne’a de Lexington. Jego zachowany budynek główny ma jasnobeżową elewację z czerwonym dachem z dachówek, lukarnami i małą kopułową latarnią; poniżej dwie kondygnacje prostokątnych okien znajdują się nad ostrołukowymi arkadami gotyckimi, rozdzielonymi przyporami na wystających kamiennych podstawach.

Étienne de Lexington, opat Clairvaux, założył kolegium i rozpoczął budowę w 1248 r. za zachętą papieża Innocentego IV; główny korpus ukończono około 1253 r. Kościół, rozpoczęty za Benedykta XII w 1338 r., pozostał niedokończony, a następnie został rozebrany. Skonfiskowane w 1790 r., miejsce stało się więzieniem, gdzie 70 z 73 galerników zginęło w masakrach we wrześniu 1792 r.

Nazwa Bernardins pochodzi od cystersów, zwanych też bernardynami od św. Bernarda z Clairvaux. Od 2009 roku mieści się tu Académie catholique de France, a École Cathédrale uczy co roku ponad 3000 studentów myśli chrześcijańskiej. Dawna piwnica, uchodząca za największą w Paryżu, służy dziś studentom i badaczom jako miejsce pracy.

Wejście znajduje się pod numerem 20 rue de Poissy, między rue des Écoles a boulevardem Saint-Germain. Remont w latach 2004-2008 pod kierunkiem Hervé Baptiste'a i Jean-Michela Wilmotte'a stworzył 4500 m² z salami wykładowymi i audytorium pod dachem. Średniowieczna piwnica, opisywana jako największa w Paryżu, z trzema nawami, jest udostępniona do zwiedzania; przy jej wykopie odkryto kanał odprowadzający Bièvre.

Podczas remontu w latach 2004–2008 pod wszystkimi ścianami zewnętrznymi i każdym filarem umieszczono 322 stalowe mikropale o głębokości od 15 do 25 metrów. Prace ziemne w piwnicy odsłoniły rzymskie sklepienia zapadnięte w aluwialnym gruncie oraz kanał odprowadzający Bièvre, co wyjaśnia, dlaczego budynek osiadał od chwili wzniesienia.