Glanum Dam, Rzymska zapora łukowa koło Saint-Rémy-de-Provence, Francja

Zapora Glanum to rzymska konstrukcja z dwoma zakrzywionymi równoległymi murami kamiennymi połączonymi warstwą ziemi i gruzu. Struktura została zaprojektowana do gromadzenia i zatrzymywania wody.

Zapora została zbudowana w pierwszej połowie pierwszego wieku p.n.e., kiedy Rzym rozszerzał swoją obecność w regionie. Była częścią szerszego systemu zarządzania wodą obsługującego pobliskie osadę.

Nazwa zapory pochodzi od rzymskiego miasta Glanum, którego ruiny leżą w pobliżu Saint-Rémy-de-Provence. Zbiornik zapory z 1891 r. nazywa się Lac de Peirou, a droga dojazdowa to Chemin du Barrage. Z rzymskiej budowli pozostał tylko rysunek, ponieważ współczesna zapora zniszczyła jej resztki.

Stanowisko leży w Vallon de Baume, wąwozie wciętym w wzgórza Alpilles na południe od Glanum, dostępnym przez Chemin du Barrage. Zapora z 1891 r. i jej zbiornik, Lac de Peirou, stoją tuż powyżej rzymskich pozostałości, dlatego teren jest stromy i nierówny, a nie płaski. Budowlę najlepiej oglądać z góry i od jej lewej strony.

Archeolodzy uważają tę zaporę za jeden z najstarszych znanych przykładów zakrzywionej architektury w inżynierii wodnej. Rzymscy budowniczowie opracowali tutaj technikę, którą powtarzano w innych regionach wiele wieków później.