Fort d'Illange, Fortyfikacja wojskowa w Illange, Francja.

Fort d'Illange to umocniona struktura zbudowana na zboczu w otoczeniu lasu. Kompleks łączy kilka budynków, podziemne pomieszczenia i przejścia w spójny system obronny.

Fort d'Illange zbudowały Niemcy w latach 1905–1911 jako część Moselstellung, jedenastu fortów chroniących Thionville i Metz przed francuskim atakiem mającym odzyskać Alzację i Lotaryngię. W latach 30. XX wieku stał się stanowiskiem dowodzenia sektora umocnionego Thionville linii Maginota. 12 listopada 1944 roku zdobyła go amerykańska 95. Dywizja Piechoty po nocnym bombardowaniu.

Fort nosił niemiecką nazwę Feste Illingen i od 1905 roku mieścił dowództwo grupy fortyfikacji Thionville pod komendą generała porucznika von Lochowa. Po powrocie Lotaryngii do Francji w 1918 roku trzy forty Thionville utworzyły Grupę Forteczną Thionville. Od 2003 roku teren jest zarządzany jako muzeum na wolnym powietrzu.

Fort stoi na wzgórzu Grosser Berg, około 4 km na południe od Thionville, a teren od 2003 roku pełni funkcję muzeum plenerowego. Budynki i podziemia są zamknięte, więc zwiedzanie odbywa się na powierzchni. Miejsce jest opuszczone i ogołocone, z żwirowymi i betonowymi nawierzchniami i bez zaplecza.

Cztery działa kalibru 100 mm stały w chowanych wieżach Schumanna, kierowanych z dwóch opancerzonych kopuł obserwacyjnych na koszarach północnym i południowym. Koszary wschodnie i zachodnie też miały kopuły, dzięki czemu szczyt można było obserwować i ostrzeliwać bez narażania obsługi.