Château de Lunéville, Pałac książęcy w Lunéville, Francja

Zamek w Lunéville to długi kamienny pałac z jasnobeżowego muru z łupkowymi dachami, złożony z korpusu i dwóch skrzydeł. Wyższy pawilon środkowy ma zegar, trójkątny fronton na kolumnach i trzy wysokie arkady w parterze; skrzydła mają prostokątne, łukowe i kwadratowe okna w trzech kondygnacjach. Skrzydło północne nigdy nie powstało, stąd asymetryczny plan.

Książę Leopold I polecił odbudować średniowieczny zamek w latach 1703–1720 według planów Pierre'a Bourdicta, Nicolasa Dorbaya i Germaina Boffranda; z braku środków skrzydło północne pozostało nieukończone, nadając pałacowi obecną asymetryczną formę. Jego syn Franciszek III odstąpił księstwo Stanisławowi Leszczyńskiemu, który zmarł tam w lutym 1766 r., po czym Francja zaanektowała Lotaryngię.

Stanisław Leszczyński, wygnany król Polski, otrzymał księstwo dożywotnio od zięcia Ludwika XV i mieszkał w Lunéville aż do przypadkowej śmierci w lutym 1766 r. Przebudował wnętrza, a plan z 1753 r. wymienia pomieszczenia takie jak Chambre de Parade du Roy i Cabinet du Conseil. Po jego śmierci księstwo zostało anektowane przez Francję.

Pałac jest otwarty codziennie poza wtorkami, z przewodnikami po odrestaurowanych pokojach i wystawami czasowymi poświęconymi historii regionalnej. Wizyta umożliwia dostęp do historycznych wnętrz i bieżących ofert kulturalnych.

Ogrody wykazują matematyczną precyzję w ich układzie, z kanałami wodnymi z rzeki Vezouze tworzącymi geometryczne wzory na terenie. Ten uporządkowany system wodny był technicznym osiągnięciem tamtych czasów.