Aiguille de Bionnassay, Szczyt alpejski w Saint-Gervais-les-Bains, Francja

Aiguille de Bionnassay to wysoki alpejski szczyt na granicy Francji i Włoch, wznoszący się na 4052 metry n.p.m. w masywie Mont Blanc. Tworzy ostry wierzchołek pokryty śniegiem i lodem, usytuowany na zachodnim krańcu grani prowadzącej ku Mont Blanc.

Florence Crauford Grove, Edward N. Buxton i Reginald S. McDonald z przewodnikami Jean Pierre'em Cachatem i Michelem Payotem dokonali pierwszego wejścia 28 lipca 1865 roku ścianą północno-zachodnią, osiągając ostrą grań szczytową podczas burzy. Grań południowa, dziś droga normalna, została po raz pierwszy pokonana 13 lipca 1888 roku przez Kaspara Maurera, Andreasa Jauna i Georga Grubera. Pierwsze wejście zimowe nastąpiło 20 marca 1929 roku.

Nazwa pochodzi z celtyckiego i znaczy dosłownie „tam, gdzie stoi bogini z toporem”, od galijskiego bio- (topór) i przyrostka -sso. Współcześni alpiniści wchodzą południową granią, drogą normalną otwartą w 1888 roku, często po przejściu Dômes de Miage i nocy w schronisku Durier.

Schronisko Durier w pobliżu Col de Miage po francuskiej stronie to zwykły punkt startowy do wejścia. Eksponowana śnieżna grań w pobliżu wierzchołka wymaga dobrej techniki linowej i doświadczenia w terenie mieszanym, więc szczyt nie jest odpowiedni dla początkujących.

Nazwa góry wywodzi się z celtyckiego kręgu kontynentalnego: Bionnassay tłumaczy się jako „tam, gdzie stoi bogini z toporem”, od galijskiego słowa oznaczającego topór lub uderzającego, żeńskiego przyrostka teonimicznego i końcówki miejscowej. Celtowie przedstawiali niektóre bóstwa z toporem, jak na kolumnie Nautów w Paryżu.