Grandes Jorasses, Szczyt alpejski na granicy francusko-włoskiej
Grandes Jorasses to biegnący ze wschodu na zachód grzbiet szczytowy długości około kilometra na granicy francusko-włoskiej, z sześcioma wierzchołkami od Pointe Young (3 996 m) do Pointe Walker (4 206 lub 4 208 m), najwyższego. Ściana północna, wysoka na 1 200 m i szeroka na blisko kilometr, zbudowana jest z granitu o zmiennej jakości. Po stronie francuskiej góruje nad lodowcem Leschaux, po włoskiej nad Val Ferret i Valdigne.
Zespół Edwarda Whympera dokonał pierwszego wejścia na Pointe Whymper 24 czerwca 1865 roku, ale Whymper zatrzymał się przed Pointe Walker. Horace Walker z przewodnikami Melchiorem Andereggiem, Johannem Jaunem i Julienem Grange osiągnął najwyższy szczyt 30 czerwca 1868 roku. Ściana północna została pokonana w 1935 roku przez filar Croz przez Martina Meiera i Rudolfa Petersa.
Sześć wierzchołków nosi imiona alpinistów i władców: szczyty Whymper i Croz upamiętniają Edwarda Whympera i jego przewodnika Michela Croza, a szczyty Elena i Margherita przypominają księżną Elenę i królową Małgorzatę Sabaudzką. Nazwa Grandes Jorasses może pochodzić od frankoprovençalskiego joux, las iglasty, lub od łacińskiego jugum, szczyt.
Z Chamonix wspinacze wstępują przez Walker Spur, podczas gdy włoska trasa używa schroniska Boccalatte w Val Ferret jako bazy. Oba podejścia wymagają poważnego doświadczenia alpinistycznego i odpowiedniego sprzętu.
Ściana północna należy do trzech największych ścian północnych w Alpach, obok Eigera i Matterhornu. To trio pozostaje głęboko zakorzenione w tożsamości ekstremalnego wspinaczstwa kontynentu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 421 współtwórców z całego świata.