Aile Lescot, Renesansowe skrzydło w Pałacu Luwr, Francja

Skrzydło Lescota to renesansowa sekcja Luwru z dwoma głównymi piętrami i poziomem poddasza, z klasyczną fasadą kamienną zdobioną szczegółowymi rzeźbionymi reliefami. Struktura łączy wiele sal wystawienniczych, umożliwiając odwiedzającym poruszanie się po kolekcjach sztuki francuskiej obejmujących różne okresy.

Pierre Lescot otrzymał od Franciszka I nadzór nad pracami w Luwrze i zaprojektował to skrzydło, wzniesione w latach 1546–1551; Henryk II potwierdził jego rolę po śmierci króla. Lescot pracował do śmierci w 1578 roku, kończąc także Pawilon Króla i część południowego skrzydła Cour Carrée. Skrzydło zastąpiło wielką salę średniowiecznego Luwru, a jego fasada od dziedzińca stała się wzorem paryskiego stylu renesansowego.

Sala Kariatyd zawiera cztery monumentalne kamienne postaci kobiet autorstwa Jean Gougona, które wspierają galerię muzyków i ukazują mistrzostwo francuskiej rzeźby renesansowej. Te posągi reprezentują artystyczne osiągnięcia, które rozkwitały podczas tego twórczego okresu we Francji.

Skrzydło jest łatwo dostępne i płynnie połączone z innymi obszarami muzeum, umożliwiając odwiedzającym eksplorację różnych kolekcji bez wielu powrotów. Warto poświęcić czas na obserwację skomplikowanych szczegółów fasady zarówno z zewnątrz, jak i z wewnątrz.

Stromy dach wieńczący skrzydło jest jednym z najwcześniejszych zastosowań profilu nazwanego później imieniem François Mansarta, którego dzieło poszło za tym przykładem. Wschodnia fasada została oczyszczona i odnowiona na początku lat 80. i zainaugurowana przez prezydenta François Mitterranda 24 lutego 1986 roku wraz z resztą Cour Carrée.