Fortress St. George, Średniowieczna twierdza w Kastro Kefalonia, Grecja

Forteca św. Jerzego znajduje się na wzgórzu i zajmuje dużą przestrzeń otoczoną murami z kamienia. Witryna zawiera wiele struktur, w tym budynki mieszkalne, przestrzenie administracyjne i kościół, wszystko ułożone na terenie umocnionym.

Zamek jest po raz pierwszy poświadczony w 1085 roku, gdy bezskutecznie oblegali go italo-normańscy rycerze Rogera Borsy. W 1125 lub 1126 roku zdobyła go flota wenecka, a w latach 1504–1594 Wenecjanie odbudowali go na większą skalę, z trzema bastionami poza obwodem murów długości 600 metrów. Pozostał stolicą wyspy do 1757 roku, gdy władze przeniosły się do Argostoli.

Nazwa pochodzi od małego kościoła św. Jerzego w pierwotnym forcie bizantyjskim, po raz pierwszy poświadczonego w dokumencie z 1264 roku. W borgo na wschód od bramy stoi metropolitalna cerkiew Ewangelistrii, przykład baroku Wysp Jońskich, przechowująca postbizantyjskie ikony z ruin kościołów zamku. Przy małym placu w obrębie murów zachowały się resztki katolickiego kościoła św. Mikołaja.

Miejsce znajduje się na wzgórzu i wymaga pewnego wysiłku fizycznego, aby odkryć jego ścieżki. Zalecane jest noszenie wygodnych butów i zabranie ze sobą wody, zwłaszcza w gorące dni.

Nazwa zamku pochodzi od niewielkiego kościoła św. Jerzego w pierwotnej bizantyjskiej twierdzy, po raz pierwszy wymienionego w dokumencie z 1264 r. W 1125 lub 1126 r. flota wenecka zdobyła zamek i wywiozła relikwie św. Donata z Euroei do Murano.