Old Fortress of Corfu, Wenecka twierdza na Korfu, Grecja

Stara Forteca w Korfu zajmuje skalisty cypel z dwoma szczytami na wschodnim skraju miasta, oddzielony od lądu Contrafossą, kanałem morskim łączącym zatokę Kerkyra z zatoką Garitsa. Wzdłuż wody biegnie potężny mur z jasnego kamienia, po lewej stoi kwadratowa wieża z zegarem, a po prawej niski prostokątny budynek z dachówką i rzędem okien. Na najwyższym punkcie wznosi się krzyż obok małej okrągłej baszty.

Miejsce ufortyfikowano około VI wieku n.e., gdy ocalali ze zniszczenia antycznej Korkyry przez Ostrogotów osiedlili się na półwyspie. Wenecjanie zaczęli zastępować bizantyjskie mury na początku XV wieku; po osmańskim oblężeniu w 1537 roku ich inżynierowie Savorgnan i Martinengo wznieśli w latach 1545–1555 nowe bastiony i wykopali fosę Contrafossa, zamieniając cytadelę w wyspę. Twierdza odparła osmańskie oblężenia w 1537, 1571 i 1716 roku, ostatnie pod dowództwem hrabiego Johanna Matthiasa von der Schulenburg.

Twierdza dała Korfu jego zachodnią nazwę: dwa szczyty cytadeli nazywano po grecku „Coryphe”, a miasto znane jest za granicą jako Corfu. Kanał morski wykopany przez Wenecjan, który odciął półwysep, miejscowi wciąż nazywają Contrafossa, a wejście od strony placu Spianada prowadzi dziś stałym mostem w miejscu dawnego mostu zwodzonego.

Do fortecy można się dostać przez żelazny most, gdzie kiedyś stał oryginalny most zwodzony. Noś solidne buty, ponieważ ścieżki są nierówne, a powierzchnie mogą być śliskie, szczególnie po deszczu.

Dwa szczyty fortecy dały Korfu jego zachodnią nazwę: „Coryphe” po grecku znaczy szczyt, i od nich nazwano miasto. Wyższe zachodnie wzgórze bliżej miasta było weneckim Castel a Terra, a wschodnie nad morzem – Castel a Mare, przez pewien czas używane jako prochownia.