Hozoviotissa monastery, Monastyr prawosławny na Amorgos, Grecja

Klasztor Hozoviotissa to wąski biały budynek przylegający do klifu na wschodnim wybrzeżu Amorgos, około 300 metrów nad morzem. Ma około 40 metrów długości i najwyżej 5 metrów szerokości, a jego osiem poziomów łączą schody zbudowane lub wykute w skale. Fasada ma małe kwadratowe okna, zaokrągloną niszę i stopniowo zwieńczony, krenelowany szczyt; nad niskim dachem wznosi się dzwonnica z arkadowymi otworami.

Zrąb klasztoru pochodzi z pierwszej połowy IX wieku, gdy ikona Matki Bożej, wrzucona do morza w Palestynie w okresie ikonoklazmu, miała dopłynąć do zatoki Agia Anna. Cesarz Aleksjusz I Komnen nadał mu w 1088 roku prawa stauropigialne złotą bullą; ten rok uchodzi za oficjalną fundację. Od 1520 roku piraci zmusili mnichów do ośmioletniego opuszczenia miejsca; później klasztor zarządzał dobrami aż po Kretę i Santoryn.

Klasztor zawdzięcza nazwę ikonie Matki Bożej, która według tradycji przypłynęła morzem z Palestyny w okresie ikonoklazmu; jest ona patronką Amorgos, czczoną 20 i 21 listopada. Katholikon na ósmym piętrze przechowuje ikonę Panagia Chozoviotissa w drewnianej ramie rzeźbionej przez Ioannisa Magiassisa w 1866 roku, a także ikony Chrystusa, archanioła Michała, świętego Jerzego i Sądu Ostatecznego.

Dojście zaczyna się w Chórze drogą do kamiennego wejścia zamkniętego kutą żelazną bramą, ozdobionego mozaiką Matki Bożej z Dzieciątkiem. Stamtąd brukowane schody o 370 stopniach prowadzą na mały dziedziniec; kamienne schody, niegdyś drewniane i wciągane, wiodą do drzwi z rzeźbioną marmurową oprawą z XVI wieku. Wejście znajduje się około 10 metrów nad ziemią.

Drzwi wejściowe znajdują się około 10 metrów nad ziemią i niegdyś docierano do nich po drabinie wiszącej; kamienne schody, które ją zastąpiły, były wcześniej drewniane i można je było wciągać ze względów bezpieczeństwa. Rzeźbiona marmurowa płyta z XVI wieku otacza drzwi, zwieńczone łukiem odciążającym.