Kamares Cave, Święta jaskinia na Górze Psiloritis koło Kamares, Grecja

Jaskinia Kamares leży na wysokości 1524 metrów na południowym zboczu Psiloritis, poniżej szczytu Marvi (1981 m). Jej otwór ma 42 metry szerokości i 20 metrów wysokości i jest widoczny z równiny Messara oraz z antycznego Fajstos. Przed wejściem znajduje się plac o szerokości 50 metrów i głębokości 30 metrów, gdzie Antonio Taramelli domyślał się ołtarza ofiarnego. Przednia część jaskini ma około 100 metrów długości i opada o 40 metrów; jednometrowe przejście prowadzi do ciemnej galerii o wysokości 10 metrów, kończącej się salą z małym stawem.

W 1890 r. chłop z Kamares przekazał Iosifowi Chatzidakisowi zebrane w jaskini odłamki delikatnej ceramiki, jakiej na Krecie wcześniej nie dokumentowano. Antonio Taramelli odwiedził ją w 1894 r., a Richard MacGillivray Dawkins i Max L. W. Laistner prowadzili tam wykopaliska w 1913 r. W 2006 r. Aleydis Van De Moortel, analizując całą ceramikę, wykazała intensywne użytkowanie już w okresie przedpałacowym; znaleziska pochodzą z lat około 3000–1100 p.n.e.

Jaskinia dała nazwę ceramice kamareskiej, rozpoznanej tutaj, gdy w 1890 roku rolnik przyniósł skorupy lekarzowi i archeologowi Iosifowi Chatzidikisowi. Styl ten, z białym i czerwonym ornamentem na ciemnym, błyszczącym pokryciu, osiągnął szczyt około 1800–1700 p.n.e.; najpiękniejsze naczynia wystawiane są w Muzeum Archeologicznym w Heraklionie.

Wspinaczka do jaskini wymaga kilkugodzinnej wędrówki przez zalesione obszary z naturalnymi źródłami w drodze. Odwiedzający powinni przynieść solidne obuwie i wystarczającą ilość wody, ponieważ trasa jest stroma i oferuje ograniczoną ilość cienia.

Ceramikę z jaskini zgłoszono w 1890 roku, gdy chłop z Kamares przekazał lekarzowi i archeologowi Iosifowi Chatzidikisowi skorupy delikatnej ceramiki nieznanej wówczas na Krecie. Styl nazwano od tego znaleziska, a naczynia znajdują się dziś w Muzeum Archeologicznym w Heraklionie.