Bui Dam, Elektrownia wodna na rzece Czarna Wolta, Ghana

Zapora Bui to ważąca 108 metrów zapora grawitacyjna z betonu walcowanego na rzece Czarny Volta w przełomie Bui, na południowym skraju Parku Narodowego Bui. Jej korona ma 492 metry długości i dźwiga konstrukcje bramowe oraz trzy duże otwory kołowe o pomarańczowych obrzeżach. U stóp ściany stoi długi biały budynek z rzędami niebieskich okien, a na południowym zachodzie znajdują się dwie zapory pomocnicze.

Albert Ernest Kitson zaproponował zaporę w przełomie Bui w 1925 r. W 1978 r. projekt posunął się naprzód dzięki wsparciu Australii i Banku Światowego, ale cztery zamachy wojskowe go wstrzymały. Sinohydro rozpoczęło główną budowę w grudniu 2009 r.; zaporę oddano do użytku w grudniu 2013 r.

Zbiornik zalał około 20% parku narodowego Bui, a 1 216 mieszkańców doliny powyżej zapory przesiedlono. Na budowie pracowało około 3 100 osób, w tym 500 Chińczyków i 2 600 Ghańczyków; strajk skrócił czas pracy do pięciu dni po osiem godzin. Woda ma też nawadniać 30 000 hektarów.

Obiekt oferuje ograniczone punkty dostępu publicznego i obszary widokowe poza głównym obiektem. Odwiedzający powinni zaplanować swoją wizytę w godzinach dziennych i sprawdzić warunki lokalne, ponieważ poziomy wody i otoczenie różnią się sezonowo.

Obiekt zaprojektowano na wytrzymałość na wezbranie o okresie powtarzalności 10 000 lat. Na południowy zachód od głównej zapory zapora pomocnicza nr 1, usypana z kamienia i oddalona o 500 metrów, utrzymuje poziom zbiornika i zapobiega przelewaniu się wody do innych części dorzecza.