Schloss Menden, Średniowieczny zamek w Menden, Niemcy

Schloss Menden to dawny zamek i siedziba administracyjna arcybiskupów Kolonii w Menden w Sauerlandzie. Zachowały się Rentschreiberturm z XIV wieku, kwadratowa budowla z górną kondygnacją o konstrukcji szkieletowej i dachem czterospadowym, oraz ośmioboczna wieża schodowa skrzydła dostawionego około 1570 roku.

Siedziba administracyjna arcybiskupa Kolonii w Menden zastąpiła zamek Rodenberg, zniszczony w 1301 roku; już w 1304 poświadczony jest Amtmann „w Menden”, a w 1313 po raz pierwszy wymieniono „Burg Menden”, zaczęto też nadawać lennom Burgmannom. W 1344 roku hrabiowie Mark i Arnsberg zniszczyli miasto i zamek, a układ z 1347 roku między arcybiskupem Walramem a Engelbertem III z Mark uregulował jego odbudowę, włączając zamek w fortyfikacje wschodniej części miasta. Około 1570 roku między nowym budynkiem głównym a Rentmeisterturm dostawiono skrzydło łączące.

Nazwa Schloss utrwaliła się dopiero w XVII wieku dla siedziby Amtmanna arcybiskupstwa kolońskiego w Menden. Zespół przez stulecia zachował funkcję administracyjną: w 1343 arcybiskup Walram z Jülich zobowiązał Johanna von Reifferscheid do wydawania rocznie 200 małych guldenów na budowę zamku w Menden. Wieża Rentschreiberturm przypomina o urzędzie rentowym dóbr.

Zamek znajduje się w mieście Menden, w północnej części Sauerlandu. Nie jest udostępniony do zwiedzania: można jedynie obejrzeć z zewnątrz XIV-wieczną Rentschreiberturm, kwadratową wieżę z górną kondygnacją o konstrukcji szkieletowej i dachem czterospadowym, oraz ośmioboczną wieżę schodową członu pośredniego wzniesionego około 1570 roku.

Rentschreiberturm, kwadratyczna budowla z piętrem o konstrukcji szkieletowej i dachem czterospadowym, pochodzi z XIV wieku. Ośmioboczna wieża schodowa należy do łącznika wstawionego około 1570 roku między budynkiem głównym a Rentschreiberturm. Odłamek naczynia znaleziony przy obniżaniu podłogi piwnicy dawnej gorzelni zamkowej pochodzi z czasów pierwszego zamku.