Altstadt, Zespół zabytkowy w Iphofen, Niemcy

Altstadt to otoczone murami jądro Iphofen, zamknięte w XIII-wiecznym obwodzie fos, murów i wież. Jego centrum stanowi Marktplatz, a w pobliżu znajduje się kościół parafialny św. Wita. Pas drzew znaczy dawny podział między pierwotnym miastem a Gräbenviertel, przedmieściem włączonym około 1380 roku.

Biskup Manegold von Neuenburg nadał Iphofen prawa miejskie 22 lutego 1293 roku i zobowiązał mieszkańców do otoczenia nowego miasta fosami, murami i wieżami. Osada została przeniesiona na północ, na miejsce istniejącej kaplicy św. Wita. W 1323 roku cesarz Ludwik Bawarski potwierdził prawa miejskie i ustanowiono targ odbywający się w trzy święta kościelne.

Nazwa Altstadt wskazuje na historyczne serce miasta, gdzie toczyło się zawsze główne życie społeczne. Wąskie uliczki i centralna plaza pokazują, jak mieszkańcy organizowali tutaj swoją codzienność przez pokolenia.

Stare Miasto otacza w dużej mierze zachowany mur z XIII wieku wraz z dawną strefą fos, więc przejście wzdłuż linii murów okrąża całe centrum. Rynek leży w środku obwarowanego rdzenia, a Gräbenviertel na południowym zachodzie, oddzielony pasem drzew, który wciąż wyznacza dawny mur działowy.

Dwudzielny układ starego miasta przetrwał w pasie drzew biegnącym przez zabudowany obszar, który wyznacza granicę między obwarowanym rdzeniem a Gräbenviertel. Ta dzielnica zachowała wiejski charakter i pozostawała otwarta, aż około 1380 roku włączono ją do fortyfikacji, a mur dzielący rozebrano.