Tannhörnle, Rezerwat przyrody w Villingen-Schwenningen, Niemcy

Tannhörnle to wzniesienie o wysokości około 766 metrów między południowym skrajem Villingen a Pfaffenweiler, na którego północno-wschodnim zboczu leży rezerwat przyrody o powierzchni 23,2 hektara. Wydeptana polna ścieżka biegnie przez jasnozieloną trawę, a rząd drzew i krzewów oddziela łąkę od płaskiego pola za nią. Teren jest nierówny, na łące nie ma żadnych budowli.

Nazwa jest po raz pierwszy poświadczona w 1320 roku jako „an danhorn” i odnosiła się wówczas do lasu na wzniesieniu. Ubogi muraw był wypasany jako wspólnotowy grunt (Allmende), głównie przez owce; korzystali z tego w Villingen tkacze, farbiarze, bielarze, folusznicy i garbarze, o czym przypominają nazwy ulic Gerberstraße i Färberstraße. Wschodnia część północnego zbocza została objęta ochroną jako rezerwat przyrody rozporządzeniem z 17 września 1982 roku.

Nazwa Tannhörnle jest po raz pierwszy poświadczona w 1320 roku jako „an danhorn” i odnosiła się wówczas do lasu na wzniesieniu. Dawne wspólne pastwisko (Allmende) wypasano przede wszystkim owcami, z których w Villingen żyli tkacze, farbiarze, bielarze, folusznicy i garbarze; przypominają o tym ulice Gerberstraße, Färberstraße i Webergasse na starówce. Dziś owce i kozy wypasa się tu wyłącznie w celu utrzymania krajobrazu.

Rezerwat leży między południowym skrajem Villingen a Pfaffenweiler, na zachód od Magdalenenbergu; wydeptana polna ścieżka prowadzi z południa w górę przez łąkę. Warenbach wyznacza północną granicę, a obszar ochrony krajobrazu Villingen Süd otacza rezerwat od wschodu, północy i zachodu. Wypas owiec i kóz utrzymuje ubogie murawy, dlatego warto trzymać się ścieżki.

Trzy gatunki kwiatów goryczki rosną tutaj, rośliny które są wyjątkowe w otaczającym regionie. Te rzadkie kwiaty ujawniają zaskakującą różnorodność botaniczną ukrytą w tej skromnej rezerwacie.