Lange Lene

Lange Lene to wydłużony kompleks mieszkalny w Probstheida, Lipsk, z dziesięcioma piętrami i czterema wejściami rozciągającymi się na ponad trzysta metrów. Blisko osiemset mieszkań jest zorganizowanych wzdłuż centralnego systemu korytarzy łączących każde piętro.

Kompleks został zbudowany w latach 1966–1968 przez Kombinat Budowlany w Lipsku przy użyciu prefabrykowanych paneli betonowych, aby szybko zapewnić przystępne mieszkania. Ta metoda budowy odzwierciedlała socjalistyczną politykę mieszkaniową Niemieckiej Republiki Demokratycznej i ukształtowała obrzeża miejskie Lipska na dziesięciolecia.

Budynek nosi imię saksońskiej poetki dialektu Lene Voigt, której wiersze świętowały codzienne życie w regionie. Pokolenia rodzin mieszkały tu obok siebie, tworząc wspólne poczucie przynależności wzdłuż korytarzy.

Budynek jest łatwo widoczny z zewnątrz i można go obejść pieszo na całej długości, a strefy wejściowe są dostępne dla publiczności. Kompleks położony jest w spokojnej dzielnicy otoczonej terenami zielonymi i bezpośrednio połączony z miejskimi ścieżkami.

Rozciągając się na ponad trzysta metrów, struktura ta jest uważana za najdłuższy budynek mieszkalny w środkowych Niemczech i najdłuższy prefabrykowany budynek korytarzowy z byłej Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Ciągłe korytarze pozwalają mieszkańcom przejść z jednego końca na drugi wewnątrz, nie wychodząc na zewnątrz.