Staustufe Wintrich, Śluza i zapora w Wintrich, Niemcy

Staustufe Wintrich to kompleks śluzy i zapory na Mozeli, który zarządza przepływem wody i umożliwia żeglugę statków handlowych. Urządzenie łączy komorę śluzy, strukturę zapory i infrastrukturę wytwarzania energii elektrycznej.

Mozela została przekształcona w uregulowaną drogę wodną w latach 1958–1964, a Wintrich stał się 8. z 12 stopni wodnych, na kilometrze 141,4. Wcześniej Wintricher Furt, mielizna z progami i wyspami rzecznymi między km 140,8 a 141,5, zmuszała do holowania statków za pomocą 20–25 koni, często wspomaganych przez ludzi z Kesten. Piaskowcowa płaskorzeźba św. Mikołaja, patrona żeglarzy, została ufundowana około 1600 roku na Nikolausfels, powyżej górnego końca brodu.

Zapora służy jako ósmy z dwunastu punktów kontroli wody na głównym odcinku 242 kilometrów między Koblencją a Apach.

Komora śluzy ma 172 m długości i 12 m szerokości; dopuszczane są jednostki pojedyncze do 110 m (135 m za specjalnym zezwoleniem) oraz zestawy pchane do 172,10 m. Śluzowanie trwa około 19 minut w górę rzeki i około 15 minut w dół. Śluza jest zamknięta około 11 dni w roku z powodu wezbrań i napraw.

Przy kilometrze rzecznym 141,2, wysoko w pionowej skalnej ścianie obok dolnego awanportu, znajduje się piaskowcowa płaskorzeźba św. Mikołaja z Miry, patrona żeglarzy, ufundowana około 1600 roku przez żeglarza z Mozeli. Upamiętnia ona bród Wintricher Furt, niebezpieczną mieliznę, gdzie niegdyś 20–25 koni z Kesten holowało w górę rzeki barki bez napędu.