Johanneskirche, Kościół protestancki w Neu-Isenburg, Niemcy

Johanneskirche to nowoczesny budynek kościoła w Neu-Isenburg, wzniesiony w latach 1966–1968 według projektu architekta Harry'ego Hinteredera. Wnętrze mieści wysoki drewniany organy na tylnej emporze, o jasnobrązowej szafie, której dwa duże panele boczne otwierają się jak skrzydła. Metalowe piszczałki są rozmieszczone w pięciu sekcjach, a metalowa balustrada biegnie wzdłuż krawędzi empory pod organami.

Johanneskirche powstała po zniszczeniu kościoła reformowanego Am Marktplatz w brytyjskim nalocie 20 grudnia 1943 roku. Nabożeństwa przeniesiono do baraku przedszkola przy Schillerstrasse, a w 1955 ukończono dom wspólnoty. Johannesgemeinde uzyskała samodzielność 1 kwietnia 1958 roku. Architekt Harry Hintereder wygrał konkurs w 1963 roku; wykopy rozpoczęto w sierpniu 1966, wiechę zawieszono w styczniu 1967, a kościół poświęcono 7 grudnia 1968 roku.

Wnętrze zawiera dzieła rzeźbiarza Harro Erharta, które kształtują ścianę ołtarza, czaszę chrztu, ambonę i drzwi wejściowe. Te prace nadają przestrzeni osobisty i artystyczny charakter.

Kościół stoi w zachodniej części Neu-Isenburg, dokąd wspólnota przeniosła się po zniszczeniu jej kościoła przy rynku w 1943 roku; poprzedzający go dom wspólnoty ukończono w 1955 roku. W budynku odbywają się nabożeństwa, a emporę organową osiąga się przez tylny balkon, gdzie instrument stoi za metalową balustradą.

Organy zbudowała warsztat Ahrend w Loga we Fryzji Wschodniej i oddano je do użytku 18 lutego 1973 po czterech i pół roku budowy. Mechaniczny instrument ma 17 rejestrów na dwóch manuałach i pedale, ze spiżowymi piszczałkami w dębowej szafie. Dwa dzwony z odlewni Rincker w Sinn brzmią w interwale b′–des″.