Schloss Bekond, Barokowy pałac wiejski w Bekond, Niemcy.

Schloss Bekond to barokowy pałac wiejski w Bekond, zbudowany jako założenie w kształcie litery U wokół dziedzińca utworzonego z dawnymi budynkami gospodarczymi od południa. Trzykondygnacyjna część środkowa jest flankowana przez dwie dwukondygnacyjne części boczne, wszystkie pod dachami czterospadowymi; w narożniku północno-wschodnim przylega trzykondygnacyjna wieża mieszkalna z piaskowcowymi narożnikami i barokowym hełmem, a w narożniku północno-zachodnim występuje ryzalit. Wszystkie okna są szprosowe z piaskowcowymi obramieniami, wjazd na dziedziniec jest z czerwonego piaskowca, a jego przełamany okrągły szczyt wieńczy duży herb z łukowym frontonem.

Zamek Bekond powstał na miejscu zamku wodnego wzmiankowanego po raz pierwszy w 1653 r. Obecny budynek wzniesiono od 1710 r. na zlecenie proboszcza katedry w Trewirze Karla Kaspara von Kesselstatt; architektami byli Philipp Honorius Ravensteyn, Johann Valentin Thomann i Johannes Seiz. Jego bratanek Joseph Franz von Kesselstatt kazał wybudować oranżerię w 1732 r.

Rodzina von Kesselstatt ukształtowała założenie: Karl Kaspar von Kesselstatt, proboszcz katedry w Trewirze, zlecił odbudowę w 1710 roku, a jego bratanek Joseph Franz von Kesselstatt kazał wznieść oranżerię w 1732 roku. Oranżeria stoi do dziś w parku pałacowym i jest obecnie wynajmowana na imprezy, dlatego posiadłość służy jako miejsce wydarzeń, a nie muzeum.

Zespół w kształcie litery U otwiera się na południe na dziedziniec z dawnymi budynkami gospodarczymi, dlatego od wjazdu najpierw widać bramę z czerwonego piaskowca i duży herb w przełamanym okrągłym szczycie. Oranżeria z 1732 r. stoi osobno na terenie i służy do wydarzeń, więc może być zamknięta dla zwiedzających.

Wjazd na dziedziniec znajduje się w narożniku północno-zachodnim, gdzie wysunięty budynek przerywa linię założenia w kształcie litery U. Jego brama z czerwonego piaskowca niesie duży herb w przełamanym okrągłym szczycie, zamkniętym łukowym szczytem. Trójkondygnacyjna wieża mieszkalna w narożniku północno-wschodnim, z piaskowcowymi narożami i barokowym hełmem, często umyka uwadze osób zatrzymujących się przed bramą.