Zucht- und Waisenhaus, Zabytek w Böttchergasse, Weimar, Niemcy

Zucht- und Waisenhaus to budynek z 1713 roku autorstwa mistrza budowlanego Christiana Richtera przy Böttchergasse 9, przed resztkami weimarskiego arsenału. Ta narożna kamienica jest ostatnią pozostałością dzielnicy zniszczonej poza tym w czasie II wojny światowej. Napis nad bramą, Speiseanstalt, przypomina o późniejszym użytkowaniu jako szkoła i stołówka.

Budynek został wybudowany w 1713 roku przez architekta Christiana Richtera na polecenie księcia Wilhelma Ernsta i pierwotnie służył jako więzienie dla młodzieży i sierociniec. Dzisiaj pozostaje jedynym ocalałym z jego pierwotnej okolicy, przetrwawszy podczas II wojny światowej, kiedy pobliskie struktury zostały zniszczone.

Nazwa Zucht- und Waisenhaus odnosi się do pierwotnej podwójnej funkcji budynku, domu poprawczego i sierocińca. Inskrypcja na bramie przypomina o późniejszym użytkowaniu jako Speiseanstalt, jadłodajnia dla ubogich. W 1927 roku mieściła się tu Mittelstandsküche, publiczna kuchnia dla klas średnich, oraz sala do szycia i ogrzewania.

Struktura znajduje się w starym mieście Weimaru i jest łatwo dostępna pieszo podczas eksploracji centrum miasta. Lokalizacja na cichej uliczce daje poczucie historycznego układu dzielnicy i sąsiednich budynków z tego samego okresu.

Po wybudowaniu w 1713 roku struktura cieszyła się 30-letnim zwolnieniem z podatków, aby zachęcić ludzi do osiedlenia się w Weimarze i wspierać wzrost gospodarczy. Zachęta ta przyciągnęła również społeczność hugenotów, która mieszkała na tym terenie do 1717 roku, zanim się przeprowadziła.