Paulinenstift, Budynek w Weimarze, w Turyngii

Paulinenstift to kilkukondygnacyjny budynek przy Washingtonstraße 53 w Weimarze, wzniesiony w 1886 roku przez Karla Venta w stylu włoskiego neorenesansu, głównie z trawertynu. Powstał jako instytut kształcenia i schronisko dla dziewcząt przygotowujących się po konfirmacji do służby domowej.

Paulinenstift zbudował w 1886 roku Karl Vent na zlecenie dziedzicznej wielkiej księżnej Pauliny Saksońsko-Weimarsko-Eisenachskiej. Placówka działała jako szkoła przygotowująca i schronisko dla dziewcząt szykujących się po konfirmacji do służby domowej, a także dawała schronienie i wyżywienie tym, które według ówczesnych pojęć stały się bez czci i bez zajęcia. W 1901 roku z fundacją połączono przedszkole w Ramsla.

Budynek nosi imię Erbgroßherzogin Pauline von Sachsen-Weimar-Eisenach, dziedzicznej wielkiej księżnej, która zleciła jego budowę w 1886 roku. Służył kształceniu młodych dziewcząt do służby domowej po konfirmacji i dawał schronienie tym, które według ówczesnych kryteriów stały się „bez czci i bez służby”. Powiązana fundacja Paulinenstift prowadziła też zbudowane w 1901 roku przedszkole w Ramsla, jedno z najstarszych w okolicy.

Budynek stoi przy Washingtonstraße 53, ulicy dawniej zwanej Schröterstraße, od nazwiska aktorki Corony Schröter. Dziś pełni funkcję domu mieszkalnego, więc zwiedzający oglądają trawertynową fasadę od strony ulicy, a nie wnętrze.

Nazwa budynku pochodzi od Erbgroßherzogin Pauline von Sachsen-Weimar-Eisenach, która zleciła jego budowę w 1886 r.; była dziedziczną wielką księżną, nie księżną. Architektem był Karl Vent, a elewacja wykonana jest z trawertynu, nie z cegły. Dom stoi przy Washingtonstraße 53, ulicy dawniej zwanej Schröterstraße od aktorki Corony Schröter.