Schwägrichens Garten, Ogród historyczny w Lipsku, Niemcy

Ogród Schwägrichena to zabytkowy ogród w Lipsku z dwoma odrębnie zaprojektowanymi sekcjami. Górna część wykazuje geometryczne rabaty kwiatowe w stylu niderlandzko-francuskim, podczas gdy dolny obszar podąża za zasadami angielskiego ogrodnictwa krajobrazowego.

W XVII wieku rodzina Volckmarów założyła tu ogród; do 1683 roku należał on do teologa Johanna Adama Scherzera, którego druga żona była z domu Volckmar. Od 1741 roku Christoph Georg Winckler wzniósł dom ogrodowy, dwór i szklarnię, a nazwa Wincklerscher Garten się przyjęła. W 1814 roku posiadłość przeszła na wytwórcę adamaszku i płótna Christiana Gottlieba Schwägrichena, który później przekazał ją bratu Christianowi Friedrichowi Schwägrichenowi, dyrektorowi Ogrodu Botanicznego w Lipsku w latach 1807–1837. Wdowa sprzedała w 1858 roku część bankierowi Wilhelmowi Theodorowi Seyfferthowi na rzecz Johannaparku; spadkobierczynie sprzedały resztę miastu w 1888 roku za 2,5 miliona marek, a uzyskane środki sfinansowały fundację.

Ogród nosi imię Christiana Friedricha Schwägrichena, profesora botaniki i dyrektora Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Lipskiego w latach 1807–1837. W tym czasie częściowo połączył swój ogród z Ogrodem Botanicznym założonym w sąsiednim Triers Garten. Dwie spadkobierczynie Ottilie Döring i Sidonie Gröppler sprzedały resztę terenu miastu w 1888 roku za 2,5 miliona marek, a ostatnią ratę 600 000 marek przeznaczyły na fundację dla warstw wykształconych, dzięki czemu nazwano ich imieniem ulice.

Majątek był pierwotnie ograniczony kanałem wodnym i połączony z otaczającym terenem mostem, co ułatwia orientację. Dzisiejsi odwiedzający mogą prześledzić strukturę historyczną, eksplorując obie części ogrodu.

Dwa duże stawy należały do sąsiedniego ogrodu Triersa na południu, nie do Schwägrichens Garten. Tutaj warto wypatrywać fontanny za domem ogrodowym, zbudowanej za Christopha Georga Wincklera: główny strumień i 16 strumieni łukowych, uchodzących wówczas za jedne z najpiękniejszych w Lipsku.