St. Jakobus, Budynek kościelny w Rosenberg, Niemcy

St. Jakobus wznosi się na szczycie liczącego 570 metrów Hohenbergu w gminie Rosenberg we wschodniej części Badenii-Wirtembergii. Zbudowany na początku XII wieku kościół uzyskał obecną neoromańską formę podczas renowacji w 1896 roku. Wnętrze nakrywa płaski drewniany strop, a nawę otaczają ciemne drewniane ławki i kamienne łuki na kwadratowych, jasnoszarych filarach; wieloramienny żyrandol wisi przed wnęką ołtarzową z krucyfiksem.

Dokument z 1229 roku wymienia prepozyta Hohenbergu, a analiza budowli datuje kościół na wczesny XII wiek, gdy miał nawę i północną nawę boczną. Pożar wywołany uderzeniem pioruna zniszczył dach i wieżę dzwonną; odbudowane mury utworzyły jedną szeroką nawę z gotyckimi oknami. W 1460 roku zniesiono prepozyturę Ellwangen, a kościół stał się kościołem parafialnym.

Wnętrze przedstawia ołtarz autorstwa księdza-artysty Siegera Ködera, który służył jako proboszcz od 1975 do 1995 roku, tworząc liczne dzieła sztuki.

Kościół sprawuje regularne nabożeństwa i ma miejsce na koncerty, a także służy jako przystanek na trasie pielgrzymki z Würzburga. Jego położenie na wzgórzu czyni go naturalnym miejscem do odwiedzenia podczas eksploracji okolicy.

List odpustowy z 1332 r., wystawiony w Awinionie i podpisany przez arcybiskupa i jedenastu biskupów, przyznaje czterdzieści dni odpustu za każdego biskupa. Ukazano na nim Jakuba w kapeluszu, z laską i torbą z muszlą. Pożar wywołany piorunem zniszczył dach nawy i dzwonnicę; dzwony do 1895/96 r. wisiały w dachu północnego transeptu.