Port of Oldenburg, Port śródlądowy na rzece Hunte w Oldenburgu, Niemcy

Port Oldenburg to port rzeczny nad Huntą, który łączy statki z portami przybrzeżnymi i całą Europą. Teren posiada wiele nabrzeży załadunkowych, magazyny i przystanie dla różnych typów statków.

W 1345 roku Oldenburg otrzymał prawa miejskie według prawa bremeńskiego, a wraz z nimi dostęp do handlu morskiego; dokumenty z XIV wieku poświadczają przeładunek i „stauen” towarów w porcie rzecznym, do czego nawiązuje nazwa ulicy Stau. Za hrabiego Antona Günthera port rozkwitł w XVII wieku, a przy porcie stała brama Stautor, jedna z pięciu bram miejskich. Do XIX wieku był wiodącym portem śródlądowym ziemi oldenburskiej, importując ryby z Norwegii, Danii i Islandii, wino z Francji oraz drewno z Norwegii.

Nazwa ulicy Stau przy dawnym basenie portowym przypomina o poświadczonym od XIV wieku „stauen”, czyli zatrzymywaniu i przeładunku towarów nad rzeką. Rondell po wschodniej stronie zbudowano w latach 1948/49 według planów architekta Karla-Josepha Pfeiffera jako „Stautorcafé”; później mieściły się tu dyskoteka i kawiarnia lodowa, a miejsce stało się znanym celem wycieczek w mieście.

Port znajduje się blisko autostrad A28 i A29 i ma bezpośrednie połączenia kolejowe z innymi miastami. Odwiedzający mogą łatwo dotrzeć do tego obszaru samochodem lub pociągiem, a następnie spacerować wzdłuż wody.

Most kolejowy nad Huntą koło Oldenburga, zbudowany pod koniec lat 60. XIX wieku jako most obrotowy, nie mógł utrudniać ruchu statków. Odkąd w lutym 2024 r. zderzenie statku zniszczyło most kolejowy w Elsfleth, a most tymczasowy nie jest ruchomy, port w Oldenburgu prawdopodobnie przez kilka lat będzie odcięty od żeglugi morskiej.